(เด็กดื้อของเตชินท์)
เช้าวันต่อมา
แม้เมื่อคืนน้ำพั้นซ์จะนอนดึก แต่ด้วยความที่เป็นคนตื่นเช้า วันนี้เธอจึงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ตามความเคยชินของร่างกาย พอตื่นนอนเธอก็รีบลงไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนที่อีกคนจะตื่นนอน ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องหลบหน้าเขา
หลังจากนั้นน้ำพั้นซ์ก็มาช่วยยายของเธอทำกับข้าวมื้อเช้าเพื่อรอคนอื่นตื่นนอน จะได้ลงมาทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ซึ่งต่อให้เธอพยายามหลบหน้าอีกคน แต่ด้วยกิจวัตรประจำวันจึงไม่สามารถเลี่ยงได้ตลอด
ในขณะที่ยายลีกำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว ยายลีก็หันไปเห็นเตชินท์ที่เดินลงมาจากบนบ้านพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวพาดบ่า ในมือมีเสื้อผ้า เห็นเช่นนั้นยายลีจึงเอ่ยทักออกไป
"จะอาบน้ำเหรอคุณเต ตามสบายเลยนะ อาบน้ำเสร็จจะได้มากินข้าวกัน ยายกับเจ้าพั้นซ์ทำกับข้าวใกล้เสร็จแล้วล่ะ"
"ครับ"
ด้านน้ำพั้นซ์ที่วุ่นอยู่กับหม้อแก้งส้มปลาช่อนบนเตาแก๊สที่
