Kiraz
Ömer üç gündür sabahları karga bokunu yemeden bizim kapıda bitiyor. Makbule Anne kovana kadar gitmiyor. Akşamları da pencereden atla, arabam arka sokakta yok bohçanı al diye mesaj atıp duruyordu. Bugün sonunda kabul etti durumu. Yalnız kalamıyordum. Belli ki bu yaşlı kurtlar bizi bizden iyi biliyorlardı.
Sabah yedide yapılan bir kahvaltıda daha buluştuk.
- Oğlum sen hep böyle erken mi yiyorsun kahvaltıyı dedi cennetine. O bile bıkmıştı.
- Sabah namazından sonra uyunmaz teyze. Evin bereketi kaçar dedi Ömer. Gülmemek için alt dudağımı ısırdım. Ben evdeyken öğlene kadar yataktan çıkmıyordun Ömer. Şimdi de imana mı geldin?
- Ayy çok akıllı çocukların var Makbule. Maşallah sübhanallah.
- Yaaa ne demezsin dedi Makbule Anne anlar gibi.
Ben masayı toplarken bana yardım ediyordu
