* * *
O usul usul dudaklarıma yaklaştıkça ben oturduğum yerde titredim. Ya kalkıp gidecektim ya da kendimi onun kollarına bırakacak ve beni belki de mutlu etmesine izin verecektim. O bana doğru eğilmişken, ben ellerimi geriye yaslamış ve arkaya doğru eğilmiştim. Dudaklarımızın arasında sadece bir nefes kadar mesafe varken, "Atlas, lütfen," dedim. Durdu ama aynı pozisyonda durduk ve o, bakışlarını dudaklarımdan güçlükle ayırıp gözlerime baktı.
"Neden, Hande? Neden durayım?" dedi.
Ben derin derin nefes almaya çalışarak gözlerimi kapatıp kafamı iki yana salladım. "Bilmiyorum, Atlas. Ama henüz böyle bir şey istemiyorum. Lütfen, sen de üstüme gelme."
"Anladım," dedi ve geriye çekildiğinde önüme dönük biraz rahatladım. "Seni anlıyorum ama bana biraz zaman vermelisin. Kendime gelmek için z
