* * *
Onu deniyordum.
Sabrını deniyordum.
Gücünü deniyordum.
Ve her seferinde, o bana asla yenilmeyeceğinin sinyalini veriyordu. Pes etmeyecek, yıkılmaz biri olduğunu göstermekten hiç çekinmemişti. Onun için “dağları deviren” denebilirdi.
Üstelik sadece benim değil, ailesinin üzerinde de hâkimiyet kurabiliyordu. Eğer bana aslan, kaplan kesilip de ailesine kuzu olsaydı, elbet benim de diyecek iki çift lafım olurdu. Ama şu durumda ne diyebilirdim ki? Adam herkesi etkisi altına almıştı. Onun dediği olmalıymış…
Bu gece yazdığı mesaja cevap vermedim çünkü o mesaja ne cevap verilirdi, bilmiyordum. Düşündükçe beni çılgına çeviren o mesaj zihnimde dönüp duruyordu. Aynanın önünde oturmuş ağır çekimde saçlarımı tarıyordum. Gözlerim aynada kendi aksimdeydi; ancak aklım, fikrim Tufan’ı
