* * * Bir şekilde kaçamıyordu insan. Kaderinden kaçamaz mıydı? Düşünürken bir kez daha cevabımı aldım: Kaderim başka birileri tarafından çizilmişti ve yönetiliyordu. Hiçbir suçum olmadığı hâlde tüm acıya benim katlanmam bekleniyordu. Fakat ne kadar daha katlanabilirim, işte bunu bilmiyordum. Kuaför, parmağıma küçük bir el havlusu sarmış ve manikürcü kadını, "Çıldırmış bu!" diyerek dışarıya fırlatmıştı. Bana dönüp, "Çok özür dilerim," dedi. "Uzun zamandır yanımda çalışıyor. Daha önce hiç böyle bir kaza yaşamamıştı." Telefonumu cebimden çıkarıp, "Kaza yaşanmadı zaten," dedim ve onun şaşkın bakışları altında Tufan’ı aradım. Hemen telefonu açtığında parmağımın yaralandığını ve canımın çok yandığını söyleyerek geri dönüp beni hastaneye götürmesini istedim. "Hemen geliyorum," deyip tel

