Selim DEMİRHAN
Eve geldiğimde bir süre bizimkilerle oturup kendimi duşa attım. Sıcak suyun günün yorgunluğunu alması üzerine duştan çıkıp üzerimi giyindim.
Odama geçtiğimde bakışlarım hızla karşımdaki pencereyi buldu. Çiçek’in odasının ışığını kapalı görünce kaşlarım istemsiz çatıldı. Uyuması için erken değil miydi?
Salonlarının ışığı açıktı. Belki de ailesinin yanındaydı. Mesaj atmak için telefonu elime aldığımda güzelimin çektiği mesajı okudum.
Bu kadar erken yattığına göre hasta oluyordu. Bugün ateşi olduğunu fark etmiştim ama çok önemli bir şey olmadığını düşünmüştüm. Umarım daha kötü olmazsın portakal çiçeğim.
Kapımın tıklatılıp açılmasıyla arkamı döndüm. Annemi görünce gülümseyerek;
“Gelsene sultanım.” Dedim.
Annem odama girip kapıyı kapattığında yüzündeki kızgın ifade beni hu
