ทันทีที่ประตูลิฟต์ส่วนตัวปิดสนิทลง ตัดขาดโลกภายนอกและสายตาช่างสงสัยของเหล่าพนักงานออกไปจนหมด บรรยากาศภายในลิฟต์สี่เหลี่ยมแคบๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพลิงไม่รอช้าที่จะรุกไล้คนตัวเล็กที่เพิ่งทำซ่าขู่เขาเอาไว้ในสายเมื่อครู่
ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าประชิดตัว จนขนมผิงต้องถอยกรูดไป แผ่นหลังบางติดผนังลิฟต์เย็นเฉียบ เพลิงใช้แขนทั้งสองข้างยันผนังคร่อมร่างเธอไว้ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยอย่างเขม็ง จนคนถูกมองเริ่มจะยืนไม่ติด
"มาถึงนี่แล้ว คิดว่าเฮียจะปล่อยไปง่ายๆ เหรอ?"
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูเยือกเย็น แต่กลับแฝงไปด้วยกระแสไฟที่พร้อมจะแผดเผา ทำเอาร่างเล็กใจสั่นหวิว เธอเห็นแววตาของคนพี่ที่เต็มไปด้วยความห่วงใยปนเปมากับความขุ่นเคือง คนตรงหน้ากำลังพยายามอดทนอดกลั้นอย่างถึงที่สุด ที่จะไม่กระชากเธอเข้ามากอดให้จมอก
ขนมผิงเห็นท่าไม่ดี เธอจึงรีบเปลี่ยนโหมดจากเด็กดื้อรั้น กลับมาเป็นลูกแมวน้อยขี้อ
