EP. 7 แบบนั้นแหละเด็กดีNC25++

1255 Words
“จำรสชาติของเฮียไว้ให้ดี เพราะจะไม่มีใครได้ทำแบบนี้กับหนูนอกจากเฮีย!” เขากระซิบชิดริมฝีปากบางที่แดงช้ำ ก่อนจะจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยของเธอให้เข้าที่พอเป็นพิธี เพลิงจัดการสวมรองเท้าส้นสูงให้คนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระชากสูทแบรนด์หรูของตัวเองออกมาคลุมไหล่บางไว้ เพื่อปกปิดรอยรักที่เขาจงใจประทับไว้ทั่วทรวงอกและลำคอ “เฮีย ผิงไม่มีแรงเดิน” คนตัวเล็กพึมพำเสียงแผ่ว “ไม่ต้องเดิน เพราะหนูต้องเก็บแรงไว้รับศึกหนักที่คอนโดต่อ!” เพลิงกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาว เขาเดินออกจากห้องน้ำด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยอำนาจ สายตาคมกริบตวัดมองพนักงานในร้านและแขกคนอื่นๆ จนไม่มีใครกล้าสบตาหรือแม้แต่จะก้าวเข้ามาขวาง ลูกน้องอีกสองคนเดินเข้ามาประกบหลังผู้เป็นนายทันที เขาอุ้มเธอเดินผ่านโต๊ะของแยมและน้ำที่กำลังยืนอึ้ง รวมถึงผ่านหน้าเต้ที่ทำท่าจะลุกขึ้นมา แต่เพลิงกลับส่งสายตาพิฆาตไปให้พร้อมกับคำรามเสียงต่ำ “อย่าเสือก! ถ้ามึงไม่อยากหมดอนาคต!” ลูกน้องของเพลิงที่กระจายตัวอยู่รอบร้านรีบเข้ามาเปิดทางให้ทันที รถซุปเปอร์คาร์สีดำสนิทถูกสตาร์ทเครื่องรออยู่ที่ด้านหน้า เพลิงวางคนตัวเล็กลงบนเบาะข้างคนขับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้อมไปประจำที่หลังพวงมาลัย รถพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนู มุ่งหน้าสู่คอนโดส่วนตัวที่หรูหราที่สุดใจกลางเมือง ทันทีที่ประตูเพนต์เฮาส์หรูชั้นสูงสุดปิดลง เพลิงไม่แม้จะเสียเวลาเดินไปเปิดไฟด้วยซ้ำ แสงสลัวจากไฟของตึกระฟ้าภายนอกที่ลอดผ่านกระจกใสเข้ามา พอให้เห็นเงาร่างของกันและกัน คนตัวโตดันร่างบางเข้าไปติดประตูห้องอย่างแรง ก่อนที่เขาจะบดเบียดเข้าหาอย่างหื่นกระหาย “เฮีย อื้ออ ใจเย็น ๆ ค่ะ” ผิงประท้วงเสียงสั่น ทว่ามือเล็กกลับซนพอที่จะลากผ่านแผงอกแกร่งใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี ความกล้าจากฤทธิ์แอลกอฮอล์รสเข้ม สั่งให้เธอขยับสะโพกบดเบียดเข้าหาความแข็งขืนของเขาอย่างท้าทาย “หึ! เมื่อกี้ยังร้องไห้ขี้มูกโป่งในห้องน้ำอยู่เลย ตอนนี้มาทำเก่งเหรอ?” เพลิงคำรามเสียงต่ำในลำคอ เขาคว้าข้อมือเล็กที่กำลังปั่นประสาทเขาอยู่กดทับกับประตูไม้เนื้อดี สายตาคมกริบของคนตัวโตจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่เชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ “ก็ผิงเห็นเฮียปากร้ายนักนี่นา ไม่รู้ว่าเฮียจะเก่งแต่ปากหรือเปล่า” คำท้าทายของยัยตัวแสบเปรียบเสมือนการสาดน้ำมันเข้ากองเพลิงที่จุดติดอยู่แล้วให้ระเบิดออก เพลิงก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างรุนแรง เขาขบเม้มจนยัยกระต่ายน้อยต้องหดคอหนีด้วยความเสียวซ่าน มือหนาอีกข้างกระชากเสื้อสูทที่คลุมไหล่เธอออกจนมันร่วงลงไปกองกับพื้น ตามด้วยชุดเกาะอกที่หลุดลุ่ยอยู่แล้วให้พ้นทางไปในพริบตา “อย่าท้าทายเฮียผิง!” เพลิงช้อนร่างบางขึ้นพาดบ่าอย่างดุดัน การกระทำของเขาเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนตามสไตล์คนที่ไม่เคยถูกขัดใจ เขาก้าวฉับ ๆ มุ่งหน้าไปยังเตียงกว้างขนาดคิงไซส์กลางห้องที่ดูโอ่อ่า ทว่าเย็นเยียบ แต่ในนาทีนี้มันกำลังจะกลายเป็นสนามรักแสนหวาน เพลิงโยนร่างเล็กลงบนที่นอนนุ่มไม่ได้แรงมากนัก ส่งผลให้คนตัวเล็กรีบยันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยท่าทางที่ไม่มีความเกรงกลัว สายตาคู่สวยจ้องมองเพลิงที่กำลังกระชากเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูออกจากร่างแกร่งอย่างรีบร้อน จนกระดุมแทบหลุดกระจาย ทว่าในจังหวะที่เพลิงก้าวเข้ามาชิดขอบเตียง มือเล็กของขนมผิงกลับยื่นออกไป เธอถือสิทธิ์ยกขึ้นมาลูบคลึงส่วนกลางลำตัวที่ปูดนูนอยู่ภายใต้กางเกงสแล็คของเขาอย่างถือวิสาสะ! ร่างหนาชะงักกึกทันทีที่ฝ่ามือนุ่มนิ่มสัมผัสลงบนความแข็งแกร่งที่ปวดหนึบมาตั้งแต่ร้านเหล้า ฝ่ามือเล็กบีบคลึงมันเบาๆ เพื่อปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวเขาให้ลุกโชนเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ความร้อนแรงจากฝ่ามือของเธอซึมผ่านเนื้อผ้าเข้าไปกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในกายเขาจนเพลิงต้องขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน “ผิง! ทำบ้าอะไร! อื้มมม” เขาคำรามเสียงสั่นพร่า ทว่ากลับไม่ยอมปัดมือเธอออก คนตัวเล็กหยามใจช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างท้าทาย ริมฝีปากอวบอิ่มแดงช้ำจากการจูบหนักๆ ก่อนหน้านี้ ขยับเอ่ยประโยคที่ทำเอาเพลิงแทบสติขาด “ผิงอยากทำให้เฮีย” คำพูดที่ยิ่งกว่าน้ำมันสาดเข้ากองไฟเป็นร้อยเท่า เพลิงจ้องมองมือเล็กที่กำลังปรนเปรอเขาอย่างไร้เดียงสา ทว่าเร้าอารมณ์จนเกินต้านทาน ลมหายใจของเขาเริ่มหอบถี่ ความเงียบในห้องหรูถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรง “ทำเป็นเหรอ หื้ม เฮียอึดนะ” เขาเอ่ยเตือนเสียงต่ำ ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กให้หยุดนิ่ง แต่ผิงกลับใช้โอกาสนั้นขยับตัวเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดอยู่ตรงหน้าขาของเขา “เฮียก็สอนผิงสิ ให้ผิงทำนะคะ” คำออดอ้อนของคนตัวเล็กในจังหวะที่แสนล่อแหลมทำให้หัวใจของเสือร้ายกระตุกวูบ เพลิงพ่ายแพ้ต่อลูกอ้อนและท่าทางอยากรู้อยากลองของคนใต้บัญชาอย่างราบคาบ เขายืนนิ่งยอมปล่อยให้ยัยตัวแสบจัดการปลดเข็มขัดและอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของเขาออก ลำเนื้อใหญ่โด่ดเด้งออก แทบจะทิ่มใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอ “อึก!” ขนมผิงถึงกับลอบกลืนน้ำลายแต่เธอก็ไม่ถอยหนี มือเล็กสั่นเทาค่อยๆ สัมผัสลงบนแก่นกายที่ร้อนระอุราวกับแท่งเหล็กลนไฟ เธอขยับปลายนิ้วลูบไล้ตามความยาวอย่างเบามือ ก่อนจะจูบลงที่ปลายหัวหยักแล้วใช้ปลายลิ้นอุ่นโลมเลียตวัดลงอย่างเงอะงะ ท่าทางไร้เดียงสาที่พยายามจะเอาชนะใจเขามันช่างน่ารังแกจนเพลิงต้องเงยหน้าขึ้นพ่นลมออกจาหปากเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบ “ซี๊ด แบบนั้นแหละเด็กดี” เพลิงขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด ดวงตาคมกริบที่บัดนี้พร่าเลือนไปด้วยไฟปรารถนา เขาก้มลงจ้องมองศีรษะทุยสวยของคนตัวเล็ก ที่ขยับขึ้นลงตามความแข็งขืนอย่างตั้งใจ ความคับแน่นและไออุ่นจากโพรงปากเล็กที่ห่อหุ้มตัวตนของเขาเอาไว้ ทำให้ชายหนุ่มแทบคลั่ง เส้นเลือดในกายสูบฉีดจนปวดหนึบไปทั้งร่าง ในนาทีนี้เขารู้เพียงว่าเขาหลงใหลยัยเด็กดื้อคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น! “ซี๊ด! ผิง แรงอีก!” เพลิงครางเสียงต่ำพลางเอื้อมมือหนาทั้งสองข้างลงประคองใบหน้าสวยให้เงยขึ้นสบตา นิ้วโป้งแกร่งของเขาคลึงเบาๆ ที่มุมปากของเธออย่างย่ามใจ ก่อนจะสวนสะโพกสอบเข้าหาโพรงปากนุ่มอย่างเป็นจังหวะที่ดุดันขึ้นเรื่อยๆ สัญชาตญาณผู้นำสั่งให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกม
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD