ผิงสยบเพลิง

EP.3 พายุอารมณ์NC20+

พายุอารมณ์ยังคงโหมกระหน่ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับลงง่าย ๆ แม้หยาดเหงื่อจะไหลซึมจนร่างแกร่งชุ่มโชก แต่ฤทธิ์ยาร้ายที่สุมอยู่ในกายของเพลิง กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่เขาขยับกายรุกล้ำเข้าไปในความคับแน่นที่แทบจะหลอมละลายเขาให้ลืมไม่ลง

“อื้ออ อ๊ะ เฮีย”

เมื่อเห็นใบหน้าหน้าจิ้มลิ้มบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจนน้ำตาคลอเบ้า หัวใจของเสือร้ายก็กระตุกวูบด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เพลิงโน้มตัวลงไปบดจูบกลีบปากบางอย่างดูดดื่มและโหยหา เขาใช้รสจูบที่แสนลึกซึ้งเป็นเครื่องมือช่วยปลอบประโลมและคลายความเจ็บช้ำให้คนตัวเล็ก ในขณะที่ท่อนล่างยังคงทำหน้าที่ตักตวงความสุขสมอย่างต่อเนื่อง

ฝ่ามือแกร่งที่เคยพลักไส เลื่อนขึ้นมาบีบขยำเต้านมกลมสวยขนาดเกินตัวของสาวน้อยอย่างเต็มไม้เต็มมือ ผิวพรรณเนียนละเอียดที่ขาวอมชมพูตัดกับรอยรักสีกุหลาบที่เขาจงใจฝากไว้ ยิ่งกระตุ้นให้คนตัวโตกว่าหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น

“แม่งเอ๊ย! ทำไมถึงหอมหวานขนาดนี้วะ”

เพลิงสบถในใจอย่างคนคลุ้มคลั่ง ตลอดชีวิตแบดบอยที่ผ่านมา เขาเคยผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและเรือนร่างที่ปรุงแต่งของหญิงสาวเหล่านั้นไม่เคยทำให้เขาสั่นสะท้านได้เท่ากับเด็กดื้อรั้นคนนี้เลย กลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นเป็นธรรมชาติและความไร้เดียงสาที่ตอบสนองอย่างเงอะงะ กลับเร่าร้อนจนทำให้เขารู้สึกเหมือนติดบ่วงที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนวางไว้

ยิ่งสัมผัส ยิ่งโหยหา ยิ่งครอบครอง ยิ่งอยากฝังรากลึกในกายเธอไม่ยอมไปไหน

เพลิงเริ่มตระหนักในวินาทีนั้นเองว่า คำว่า ‘ครั้งเดียว’ ที่เขาเคยลั่นวาจาไว้อาจจะเป็นเรื่องโกหกที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต เพราะในนาทีนี้เขารู้สึกติดใจจนอยากจะสยบ ยัยตุ๊กตาตัวนี้ไว้ใต้ร่างของเขาเพียงคนเดียวตลอดไป

แรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานทำให้เขายิ่งเร่งจังหวะการรุกรานอย่างดุดัน จนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้น ผิวขาวเนียนละเอียดของคนใต้ร่างบัดนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและรอยประทับสีกุหลาบที่เขาจงใจฝากไว้ทุกตารางนิ้ว

“เฮีย ผิง...ผิงจะไม่ไหวแล้ว อื้อออ ผิงจะเสร็จแล้วเฮีย!”

ความเสียวซ่านที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด เมื่อเห็นคนตัวเล็กใกล้จะถึงฝั่งฝัน เพลิงคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง สองมือหนาบีบขยำสะโพกผึ่งผายไว้มั่น ก่อนจะโถมกายเข้าใส่เป็นจังหวะสุดท้ายที่หนักหน่วงและรุนแรงที่สุด

“อ่าส์ พร้อมกันผิง เฮียก็จะเสร็จ ซี๊ดดด!”

ปึก! ปึก!

ร่างสูงกระตุกเกร็งพลางปลดปล่อยลาวาร้อนระอุเข้าสู่ถุงป้องกันทุกหยาดหยด ร่างเล็กหวีดร้องออกมาเสียงหลงเมื่อสุขสม ท่ามกลางเสียงหอบหายใจที่ดังประสานกันในความเงียบหลังพายุสงบลง เพลิงทิ้งกายลงทับซ้อนร่างบาง ก่อนเกี่ยวรั้งคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดที่แน่นหนา ขนมผิงซบหน้าลงกับอกแกร่งอย่างคนหมดเรี่ยวแรง

เพลิงฝังจมูกลงกับกลุ่มผมนุ่ม สูดดมกลิ่นกายหอมหวานที่เขาเริ่มจะติดใจอยากที่ถอนตัว ความรู้สึกอิ่มเอมใจในตอนนี้กลับไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน

“มาถึงขนาดนี้แล้ว เฮียขออีกหน่อยแล้วกัน”

ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูพลางจัดการดึงเครื่องป้องกันอันเก่าออกแล้วทิ้งมันลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะเอื้อมหยิบซองฟอยล์สีทองขึ้นมาอีกครั้ง เขาใช้ไรฟันขบฉีกมันออกด้วยความชำนาญ แล้วสวมใส่ลงบนความเป็นชายที่ขยายใหญ่ขึ้นมาใหม่ในเสียววินาที

เพลิงเหนี่ยวรั้งร่างบางขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวแกร่ง ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและซิกแพค จนคนตัวเล็กที่ยังไม่ทันตั้งตัวถึงกับหลุดเสียงร้องออกมา

“อร๊ายยยย เฮีย!”

“ขึ้นให้เฮียหน่อย!”

คำสั่งที่สั่นพร่ามาพร้อมกับสายตาแดงก่ำที่จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเธอ

“ผิง...ผิงทำไม่เป็น”

คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ริมฝีปากอวบอิ่มปฏิเสธออกไปตามความประหม่า ทว่าหัวใจดวงน้อยกลับเต้นรัวแรงด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามนิสัย ยิ่งได้เห็นแผงอกขาวจัดและสายตาเว้าวอนปนออกคำสั่งของเพลิง ก็ยิ่งทำให้เธอใจสั่นจนยากจะปฏิเสธ

“ลองดู แล้วเธอจะรู้ว่าไฟอย่างเฮีย มันเร้าใจแค่ไหน”

เพลิงประคองสะโพกผึ่งผายของสาวน้อยขึ้นสูงเอาไว้มั่น ก่อนที่เธอจะกลืนกินความเป็นชายของเขาเข้าไปร่องรัก เพลิงเป็นผู้คุมเกมในคราแรก ฝ่ามือแกร่งประคองเอวคอดกิ่วให้ขยับเขยื้อนจังหวะขึ้นลงตามใจปรารถนา ทว่านักเรียนสาวกลับเรียนรู้ได้ไวเกินคาด จากท่าทีเก้ๆ กังๆ ในตอนแรก สาวน้อยก็เริ่มจับจังหวะได้ และเป็นฝ่ายเคลื่อนไหวร่างกายเข้าหาความแข็งแกร่งได้อย่างท้าทาย จนทำให้คนใต้ร่างถึงกับคำรามเสียงต่ำออกมาอย่างอดกลั้นไม่อยู่

“ควงแบบนี้ได้ไหมคะ เฮียเพลิง~”

น้ำเสียงหวานที่เจือไปด้วยความกระเส่าถามขึ้นขณะที่เธอเริ่มหมุนวนสะโพกบดเบียดลงบนตัวตนของเขาอย่างเร่าร้อน ดวงตาคู่โตจ้องมองใบหน้าคมคายที่บิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่านที่เธอกำลังปรนเปรอเขาอยู่

“ผิง ซี๊ดดด อ่าส์~”

“เอวบางๆ นี่ ทำไมควงเก่งจังวะ”

เพลิงกัดฟันกรอด มือหนาบีบขยำสะโพกผึ่งผายของเธอไว้แน่นเพื่อระบายอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนแทบจะระเบิด หนุ่มที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้กับลีลาไร้เดียงที่ยั่วยวนของเด็กสาวกะโปโล ที่เขาเคยยื่นคำขาดไว้ว่าจะไม่เอามาทำเมียเด็ดขาด

“ถ้าจะร่อนเก่งขนาดนี้ เฮียแม่งได้แตกตายคาอกแน่!”

“อ่าห์~”

คนตัวโตคำรามเสียงพร่าพลางเด้งสะโพกสวนรับจังหวะการร่อนเร้าของยัยตัวแสบอย่างหนักหน่วง ในนาทีนี้ต่อให้ต้องตายคาอกสาวน้อยตรงหน้าอย่างที่ปากว่า เขาก็พร้อมจะมอดไหม้ไปกับกองเพลิงพิศวาสนี้อย่างไม่นึกเสียดายชีวิต

อกสวยกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะที่คนตัวเล็กแสดงบทรักอันเร่าร้อนอยู่บนตัวเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ยิ่งเห็นความดื้อรั้นที่แสดงออกมาผ่านท่วงท่าการขยับกายที่พยายามจะสยบเขาไว้ใต้ร่าง ฝ่ามือร้อนของเพลิงก็เคลื่อนขึ้นมาบีบขยำความนุ่มหยุ่นตรงหน้าอย่างหลงใหลราวกับคนคลั่ง

เพลิงไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเผลอไผลไปกับคนตัวเล็กได้มากมายเพียงนี้ ทว่าความไม่ประสาที่ปนเปไปกับความตั้งใจจะมัดใจเขากลับกลายเป็นแรงดึงดูดมหาศาลที่ฉุดรั้งเขาให้จมดิ่งลงในวังวนแห่งกามอารมณ์ ยิ่งเธอดูไร้เดียงสาในสายตาเขามากเท่าไหร่ เสน่ห์ทางกายที่สื่อออกมากลับยิ่งทวีคูณจนเขารู้สึกเหมือนถูกสยบไว้ภายใต้ความหอมหวานของเด็กแสบคนนี้จนแทบจะถอนตัวไม่ขึ้น

“เฮียเพลิง ผิงเสียว อ่า”

“ซี๊ด เฮียก็เสียวผิง เสียวจะตายอยู่แล้ว อ่าห์”

ตั่บ! ตั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อพร้อมความร้อนแรงที่แผดเผาค่อยๆ ทะยานสู่จุดสูงสุด เพลิงคำรามออกมาด้วยความซาบซ่านขณะที่ผิงหวีดร้องออกมาเบาๆ พร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็ง ทั้งคู่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ท่ามกลางกองเพลิงที่สยบลงด้วยความพิศวาส

คนตัวเล็กซบหน้าลงกับอกแกร่ง เสียงหอบหายใจรวยรินอย่างคนหมดแรง ฤทธิ์ยาค่อยๆ บรรเทาลงทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยอ่อนและความเงียบที่เริ่มปกคลุมห้องอีกครั้ง เขายังคงกอดเกี่ยวร่างบางไว้แน่น ไม่ยอมผละออกห่างแม้ความต้องการจะมอดดับลงแล้วก็ตาม

ขนมผิงลืมตาขึ้นก่อนจะทอดสายตามองไปที่ริมฝีปากหนาที่เธอเคยอยากลิ้มลอง มือเล็กที่สั่นเทาลูบไล้ไปตามแผ่นอกที่ชื้นเหงื่อของชายที่เธอรักหมดหัวใจ

“จบแล้วสินะ”

ความคิดหนึ่งวูบเข้ามาในหัวคนตัวเล็กที่เพิ่งก้าวข้ามเส้นขีดจำกัดที่ชื่อว่าน้องสาวเพื่อนรักไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ผิงรู้ดีว่าหลังจากวินาทีนี้ทุกอย่างระหว่างเธอกับเขามันจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ต่อให้พรุ่งนี้เฮียเพลิงจะตื่นมาแล้วผลักไสเธอ หรือทำเหมือนว่าเรื่องเมื่อคืนมันไม่เคยเกิดขึ้น แต่สำหรับเธอ ได้มอบทุกอย่างที่มีให้กับผู้ชายที่เป็นรักแรกและรักเดียวของเธอไปจนหมดสิ้นแล้ว

“ผิงยอมเป็นน้ำแข็งที่ถูกเฮียแผดเผาจนละลายหายไป ดีกว่าต้องทนเห็นเฮียทรมานอยู่ตรงหน้า”

เธอกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิด ซุกใบหน้าที่แดงก่ำลงกับกล้ามเนื้อแน่นเพื่อซึมซับไออุ่นสุดท้าย ก่อนที่ความจริงจะกลับมาตั้งตระหง่านอีกครั้งในยามรุ่งสาง