“คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ...น้องผิง!”
เสียงทุ้มต่ำที่แสนคุ้นเคยทว่าแฝงไปด้วยความเย็นเยียบดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ขนมผิงถึงกับลอบกลืนน้ำลาย เพลิงในชุดสูทสีดำสนิทที่ขับให้เขาดูเคร่งขรึมและทรงอำนาจเดินเข้ามาสมทบอย่างสง่างาม เขาปรายตามองเต้ด้วยสายตาไม่พอใจอย่างเปิดเผย ก่อนจะหันมาหยุดสายตาที่ร่างเล็กในชุดราตรีสีแดงที่เขาตั้งใจเลือกให้ด้วยตัวเอง ทว่าภาพตรงหน้ามันกลับไม่ใช่สิ่งที่เขาจินตนาการไว้แม้แต่นิดเดียว!
เพลิงขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูนเมื่อเห็นรอยผ่าที่สูงขึ้นและเนินอกที่ถูกเปิดเผยมากกว่าเดิม ชุดที่เขาตั้งใจให้ปกปิดร่างแบบบางที่เขาแสนจะหวง กลับถูกคนตัวเล็กดัดแปลงใหม่จนกลายเป็นชุดที่ดึงดูดสายตาผู้ชายทั้งงาน โดยเฉพาะสายตาของไอ้รุ่นพี่หน้าอ่อนที่ยืนทำหน้าสลอนอยู่ข้างเธอในตอนนี้
ทว่ายังไม่ทันที่ขนมผิงจะได้โต้ตอบอะไร ตุลย์ที่ปลีกตัวออกไปคุยโทรศัพท์เมื่อครู่ก็เดินกลับเข้ามาสมทบพอดี
“อ้าว…ไอ้เพล
