ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความหวานซึ้ง จู่ๆ โทรศัพท์มือถือของเพลิงที่วางคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะข้างโซฟา ก็สั่นครืดคราดพร้อมแสงสว่างวาบ ขนมผิงที่กำลังซบหน้าอยู่บนอกแกร่งปรายตาไปมองตามสัญชาตญาณ
และทันทีที่เห็นชื่อ 'คุณแพรวา' โชว์เด่นหราบนหน้าจอ ร่างเล็กก็ผงะออกทันที ใบหน้าจิ้มลิ้มที่เคยพริ้มเพราเปลี่ยนเป็นบึ้งตึง คนตัวเล็กทำท่าจะขยับตัวลงจากตักเพื่อถอยหนีอย่างงอนๆ ทว่าคนพี่กลับไม่ยอมให้ลุกหนีไปไหนง่ายๆ แขนแกร่งกระชับกอดเอวบางไว้แน่นกว่าเดิม จนแผ่นหลังเธอแนบชิดกับอกเขา
เพลิงกดรับสายต่อหน้าต่อตาเธอโดยไม่มีความลับ แต่ประโยคที่เขาเอ่ยออกมากลับทำให้คนตัวเล็กที่กำลังจะพ่นไฟถึงกับนิ่งอึ้ง
“ครับคุณแพร มีธุระด่วนหรือเปล่าครับ?”
น้ำเสียงของเพลิงราบเรียบและห่างเหินจนคนฟังยังสัมผัสได้ ปลายสายดูเหมือนจะพยายามพูดอะไรบางอย่าง แต่เขากลับตัดบทอย่างไม่ใยดี
“ถ้าไม่มีสำคัญผมขอวางนะครับ อ๋ออีกเรื่อง…ต่อไป
