Sude Bakır
Ambulansın siren sesleri Bayburt’un karlı sokaklarını döverken, içindeki o küçük kabinde Erdal’ın elini sımsıkı tutuyordum. Üzerimdeki beyaz önlük kan revan içindeydi, parmaklarımın arasındaki o soğukluk askerin yaşamla ölüm arasındaki ince çizgisiydi.
Ama zihnim hâlâ o karların üzerindeydi. Emre’nin bana bakışındaki o çaresiz itirafı, dizlerimizin birbirine değdiği o saniyeyi unutamıyordum.
Hastaneye vardığımızda Erdal’ı ameliyathaneye teslim ettim. Koridorda, o soğuk sandalyelerden birine çöktüğümde vaktin nasıl geçtiğini anlamadım.
Saatler sonra, Erdal’ın hayati tehlikeyi atlattığı haberiyle derin bir nefes aldım. Ama o an, o koca hastanede ne kadar yalnız olduğumu fark ettim.
Emre gelmemişti. Belki gelemezdi, belki o lojmanda yanan ışıklar ayaklarına engel olmuştu.
E
