Sude Bakır
Sabahın ilk ışıkları lojman odasına sızarken, üzerimde asılı duran o büyük sessizlik artık korku değil, bir devrimin habercisiydi. Aynaya baktığımda gördüğüm kadın artık sadece Zekeriya’nın kızı ya da bir kasaba doktoru değildi.
Ben, sevdasının peşinden gidip tüm dünyayı yakmayı göze almış bir kadındım. Dün aldığımız o sade, kar beyazı elbiseyi üzerime geçirdim. Şalımı kendimce şık bir şekilde yaptım. Emre içeri girdiğinde, üzerindeki o jilet gibi takım elbisesi ile bir dağ gibi duruyordu karşımda. Bakışları yüzümde gezindiğinde, dünyadaki tüm fırtınaların dindiğini hissettim.
"Hazır mısın Sude Sayar?" dedi, ismimi yeni soyadıyla ilk kez yan yana getirerek.
Kalbim o an duracak sandım. "Hazırım," dedim.
Evlendirme dairesinin o küçük, soğuk odası hayatımızın en sıcak anına
