-"Sessiz kaldığına göre sende beni kendince ölçüyorsun biliyor muyum bilmiyor muyum diye değil mi?" Yine sessiz kaldı Beren. Bilmesine imkan yoktu. Bunu bilen sadece Aras ve o akşam orada olan korumalardı.
-"Biliyorum Beren. Karanlık fobin olduğunu biliyorum." Beren içli bir nefes çekti zorlukla.
-"Nasıl biliyorsun. Bunu kimse bilmiyor." Beren'in bel boşluğunu okşarken tebessüm etti.
-"O gece öğrendim." Beren'in soru dolu bakışlarını görünce tekrar konuştu.
-"Kulübün altındaki merdivenlere indim görüşme yapmak için. Sen o sırada yanındaki korumalarla aşağıya iniyordun. Beni görmedin. Tam o sırada ışıklar kapandı. Loş bir ortam oldu. Sen korkuyla gerilerken az kalsın merdivenlerden düşecektin. Koruman son anda seni tuttu. Sonra yanındakilere kızdı. Sonrasında içeri geçince adamlarım
