Bazı anlar söylenen sözler beynini mıh gibi çakılır, ömrün boyunca zihninden silinmezdi. İşte o anlardan birini yaşadı Beren. Sözcükler kaynar su gibi başından aşağıya aktı. Kalbi gümbür gümbür atmaya başladı. Zoraki bir şekilde yutkunarak ayağa kalkarken babası ve Burak çoktan yanına gelmişlerdi.
-"Ne söyledi o piç kurusu sana?" Babasının öfkeli sesi zihnine karıştı. Duydu ama cevap veremedi. Dili kitlendi adeta.
-"Beren ne dedi sana?" Birkaç defa tekrarlanan sorunun ardından zorlukla kendine çeki düzen verdi.
-"Hiçbir şey."
-"Niye yüzün bembeyaz oldu o zaman? Ne söyledi bana doğruyu söyle?" Beren sıkılgan bir tavırla derin bir nefes verdi.
-"Yoruldum çünkü. Üstelik açım. Tansiyonum düştü. Midem bulanıyor." En zayıf noktasından yani kendinden vurdu onu Beren yoksa konunun uzayaca
