Chapter 39
Third Person POV
“Zeirah!”
Mula sa paglalakad palabas ng campus, natigil sa paghakbang si Zeirah nang marinig ang pamilyar na boses na tumawag sa kanyang pangalan. She couldn’t turn around because that voice was too familiar, na kahit nakapikit siya, alam niyang si Ken iyon.
Napakagat siya sa kanyang labi at yumuko nang makita ang anino nito na papalapit sa kanya.
When she smelled his familiar perfume, lalo pang lumakas ang t***k ng kanyang puso. It’s been two months since huli niyang makita ang lalaki, and two months with no communication. Ni hindi rin siya nag-attempt na makibalita at ayaw niyang gawin. She focused on her studies, at ngayon nga ay huling araw na niya sa school.
She held her bag tightly and looked straight into his eyes, those beautiful eyes with no emoti
