12. "Korku..."

2664 Words

********************************************************************** Gökyüzü sonsuz bir beyazlıkla kuşatmıştı her yeri. Böyle başımı kaldırmış bu sonsuz beyazlığın içinde kaybolmuş bir şekilde evimizin bahçesinde öylece durmuştum. Gökyüzü ise bu sonsuz beyazlığından yeryüzüne koca koca parçalar yağdırıyordu. Bu anı durdurmak mümkün olsaydı eğer sonsuza dek bu anda kalabilirdim. Yüzüme yüzüme düşen kar taneleri her yanıma minik minik beyaz çiçekler gibi konmuş izlenilesi bir manzara sunmuştu ortaya. Yüzümdeki karları gülümseyerek temizlediğim sırada gözüme kaçan koca bir kar tanesiyle yanan gözümü kapatıp kendi kendime güldüm. O sırada pat diye kafama gelen kar topuyla korkuyla çığlık atıp arkamı döndüm. Elimle acımaktan çok donan kafamı ovalayıp kaşlarımı ve dudaklarımı büküp bana sins

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD