Beyond the Door

Chapter 10

"It's weird... he's acting weird. His mood seems happy, what happened? Nakahithit ba 'yan?" bulong sa aking ni Oliver habang busy ako sa pagkain. Napatigil ako sa pag-nganga.

Ibinibaba ko ang aking hawak na kutsara't tinidor at napalunok.

"M-Maybe he's just in good mood," maliit ang boses kong saad at uminom ng tubig.

"Maybe..." awkward na saad ni Oliver at napatikhim habang nakatingin kay Tobias na nakangisi habang umiinom sa kopitang hawak.

—

"I heard you were looking for me, father," Tobias approached his father as he looked at his father's eyes.

The dark aura surrounds the whole room. Normal vampires will surely get scared by just the feeling of this.

"Tomorrow is the day, Tobias..." seryosong saad nito habang nakatingin sa anak.

His face expression changed. His chocolatey brown eyes turned into red. Not just red.

Bloody red...

"That's fast..." malamig niyang saad at nagtiim ng bagang.

"We don't have a choice, Tobias. I like her... I really do, but you're my son," sagot ng kaniyang ama at tumayo sa pagkakaupo sa kaniyang trono. Sa isang iglap ay nasa harapan na niya ito.

Tobias didn't even flinch. He looked straight at his father's eyes.

"I'll tell her," saad ni Tobias at agad na nawala na parang bula sa silid.

—

Tanging hagikhik lamang ni Angeline at Di-A ang maririnig sa magkabilang sulok ng silid. Kanina pa sila natapos kumain nang tawagin si Tobias ng isang katulong dahil tawag ito ng kaniyang ama.

Nasa garden sila ng palasyo, kasama si Oliver na kanina pa sila pinapatawa.

Ngayon niya lang din nalaman na marunong pala si Oliver mag-mimic ng boses ng mga hayop. Nag-iinit ang kaniyang pisngi at sumasakit ang kaniyang tiyan kakatawa nang gayahin ni Oliver ang tunog ng baboy.

"Ayoko... na..." pigil na pigil ni Angeline ang kakatawa nang kumain ng damo si Oliver.

Dahil sa ginawa ni Oliver ay naidura niya ang damo nang magpatanto ang kaniyang ginawa. Nabubuwal siyang napatakip ng bibig.

Napatigil siya sa pagtawa nang makitang papalapit si Tobias. Seryoso itong nakatingin sa kaniya habang naglalakad papalapit.

Inayos niya ang kaniyang postura at ngumiti kay Tobias.

"We need to talk," salubong nito sa kaniya. Agad na napatigil si Oliver nang marinig ang saad ni Tobias at tumingin sa gawi namin. Kamot ulo niyang niyaya si Di-A sa loob ng palasyo.

Katahimikan ang namayani pagkaalis na pagkaalis nila Oliver at Di-A.

Tobias breathed out heavy sigh. Agad akong napatingin sa kaniya dahil doon. "Are you okay?" tanong ko nang makasalubong ko ang kaniyang tsokolateng mga mata.

Hindi ko pinansin ang pagbilis ng t***k ng aking puso at nakakunot ang noong tumingin kay Tobias.

"Tomorrow night... is what they call b****y night, it's for me. You know that I'm cursed, and only you can satisfy me," panimula niya. Napalunok ako dahil doon. That fast?

Mariin siyang napapikit ngunit agad na iminulat ang kaniyang mata. "I know you're scared, Angel... I am too, I-I don't want to hurt you," bakas sa mukha nito ang sinsero at pag-aalala, na ngayon niya lamang nakita.

I tingles her heart. And she don't know why...

"It's okay..." maliit ang boses niyang saad. "Kung ako lang ang makakapagkuntento sa uhaw mo, okay lang. Bite me, suck my blood—if that's what you need... it'll be okay as long as you're satisfied," dugtong ko. Napaiwas ako ng tingin nang tumigas ang ekspresyon ni Tobias.

Is it really okay, Angeline?

I'm actually feeling scared, but I can't help but to help Tobias. I don't have a choice... right?

"Thank you..." he softly said. I looked at him and saw him intensely staring at me. His brown eyes were staring at me with admiration and... what else?

Love?

Ipinalig ko ang aking ulo dahil doon. What am am I thinking? Love?

You're crazy, Angel!

Nanunuyo ang aking lalamunan dahilan para mapalunok ako. "I-I think we should go..." bulong ko at mabilis na pumunta sa loob ng palasyo.

Not minding his intense stare at my back.

—

"Goodnight," I silently said to Di-A as I stared at the ceiling. I let out a deep sigh and can't help but to wonder.

What if... Tobias accidentally can't control his thirst? What if... he accidentally killed me?

No... I bit my lower lip while I was thinking.

He wouldn't do that. Just trust him, Angel.

I let out a another deep sigh before darkness ate me.

—

Dahan-dahang napakunot ang aking noo habang nakapikit. Why can't I move my body?

Sinubukan kong igalaw ang aking dalawang kamay ngunit parang may taling pumipigil dito. Agad kong iminulat ang aking mga mata.

Napaawang ang aking labi sa gulat at pagtataka nang makitang nakahiga ako sa isang kama ngunit nakatali ang aking magkabilang paa't kamay. Anong... anong nangyayari?!

I tried shouting but I can't hear my own voice. What the...

"You're under my spell, dear. You're helpless..." Agad akong napatingin sa matandang babae na biglaang sumulpot sa aking harapan.

I glared at her. Who is she?

"Murriel," aniya. Napakunot ang aking noo. She can read mi—

"It's visible in your face. Madali ka lang basahin, ija," nakangisi nitong saad at umupo sa aking paanan.

She clapped her hands, twice. I immediately felt something in my throat.

"W-What..." Nanlaki ang aking dalawang mata nang marinig kong muli ang aking boses.

"Why am I here?" tanong ko nang makabawi.

Umiwas siya ng tingin sa akin at tumingin sa kawalan. "Kamukhang-kamukha mo ang kaibigan ko..." mahina niyang saad na umabot sa aking pandinig.

Malakas akong napahinga nang malalim, "I'm not her," mapait kong saad.

Napabaling ang kaniyang paningin sa akin. Nakangisi. Dahilan para mapakunot ang aking noo sa pagtataka.

"But you two are blood-related..." nakataas ang magkabilang gilid ng labi niyang saad.

"W-What?" nakaawang ang labi kong sagot. I can feel the shivers down my spine after I heard those words.

"I can make her alive, using your blood," parang baliw nitong saad. Sinubukan kong magpumiglas sa aking pagkakatali ngunit masyadong mahigpit ito.

Inis akong napamura at masamang tiningnan si Murriel. "What do you mean blood-related?" asik ko.

"Oh dear... Caroline is your great grandmother," sagot niya at humagikhik.

Great grandmother? No way.

"Lucas... Lucas told me that you can make me go back to my own world," aniko.

Histerikal siyang tumingin sa akin. Matapos ay malakas itong tumawa. "Yes... yes, I can," nakangiti niyang saad.

I slowly smiled. "Would you?"

"Ngunit lahat ngayon ay may kapalitan na, Angeline..." sagot niya.

"A-Ano?"

"Ang iyong dugo..."