Pâyidar | 38

4436 Words

Gururumun okşandığını belli etmemeye çalışarak, "İşte... Yapıyorum ben de bir şeyler canım, abartmaya lüzum yok." dedim. Fakat dış görünümümün aksi olan içimde sevinç fırtınaları kopuyordu. "Bu arada sen hangi yemekleri seviyorsun?" En sevdiğin yemekler, deyince kara gözleri adeta parıldayan adam bana gülümsedi, "En sevdiğim yemekleri mi yapacaksın bana yoksa?" Kaşlarımı çattım, "Yaparız yani, neden yapmayalım? Hani beraber yapıyoruz ya..." "Tamam yaparız Almina," dedi gözlerini devirerek. "Su böreğini ve ev mantısını seviyorum." Evet, sanırım kolları sıvama vakti gelmişti. Çok geçmeden ikimiz de mutfağa girdik. Tabi ben onu birazcık da zorla mutfağa sokmuştum. Nedeni ise yemek yapmak konusunda yetersiz olduğunu düşünmesiydi. Bence bir insan bir şeyleri denemeden o konu hakkında yeters

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD