“ธารา!!” เสียงของใครบางคนเรียกเธอ พร้อมกับเขย่าตัวของเธออย่างแรง
“ธารา!! ตื่นธารา!!”
“เฮือก!!” ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกขึ้นมาทันที และเมื่อลืมตาขึ้นมาเสียงที่เรียกเธอกลับเป็นแผ่นดิน “ฮึก...ฮือๆๆ ...”
หมับ!!
“เป็นอะไร...ฝันร้ายเหรอ...” ร่างเล็กโผเข้าไปกอดพี่ชายแล้วร้องไห้อย่างหนัก ใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตานั้นซุกไปที่อกแกร่งของแผ่นดิน
“เฮีย...เฮียห้ามตายเข้าใจไหม...เฮียสัญญากับธาราได้ไหม” รีบผละตัวออก พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองพี่ชาย ไม่วายชูนิ้วก้อยไปตรงหน้าหวังให้แผ่นดินนั้นสัญญา
“ฝันอะไร...ทำไมถึงพูดแบบนั้น” แผ่นดินถาม
“สัญญาสิเฮีย...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...เฮียห้ามทิ้งธาราไป...เข้าใจไหม” เธอเอ่ยเสียงสั่น พูดทั้งน้ำตา ซึ่งนาวาที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็มองหน้าแผ่นดินนิ่ง
“อื้ม...เฮียจะไม่ทิ้งธารา...” นิ้วก้อยของเขาก้อยไปที่นิ้วก้อยของเธอ จากนั้นธาราก็โผเข้ากอดแผ่นดินอีกครั้ง กอดแน่นๆ ราวกับกลั
