หลายวันต่อมา...
บ่อยครั้งที่เธอคิดถึงพี่ชาย แต่ก็ได้แค่ส่งข้อความไปบอกเขา ความคิดถึงที่ไม่มีโอกาสได้เจอมันน่าเศร้าจริงๆ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้สัมผัสอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของแผ่นดิน ที่เป็นทั้งพ่อ ทั้งเพื่อน และพี่ชาย แต่เธอก็หวังว่าเขาจะกลับมาไม่ช้าก็เร็วๆ นี้
อ้อมกอดของนาวาแม่จะอบอุ่น อ่อนโยน แต่มันแทนกันไม่ได้ ทำได้แค่รู้สึกดี ในระหว่างที่เฝ้ารออ้อมกอดเดิมอ้อมกอดนั้น
ช่วงแรกที่เธอมาอยู่กับเขาอาจจะเพราะยังใหม่ ความตื่นเต้นเลยยังอยู่ เธอลืมความคิดถึงไปชั่วขณะ แต่ความเคยชินที่เคยได้อยู่ด้วยกัน ก็มันจะแทรกซึมเข้ามาในช่วงที่เธออยู่คนเดียว ตอนนี้เธอเริ่มชินที่จะอยู่กับนาวาแล้ว และก็ยังเฝ้ารอทุกวันว่าพี่ชายจะกลับมา
บทสนทนาที่เคยถามตอบบ่อยๆ เริ่มลดน้อยลง ทุกครั้งที่เธอถามแผ่นดินว่าจะกลับมาเมื่อไหร่เขาก็มันจะเลี่ยงไม่ตอบทุกที เธอไม่รู้ว่าต้องรอไปอีกนานแค่ไหน และไม่รู้ว่าตอนนี้พี่ชายเป็นยังไง และไม
