วันต่อมา...
“นาน่า...” เช้าวันจันทร์ที่แสนจะวุ่นวาย ธาราเดินมาเคาะประตูรัวๆ ที่ห้องของเขาพร้อมกับหอบชุดนักเรียนยับๆ มาด้วย
แกร๊ก แอ๊ด!!
“ว่าไง...”
“เตารีดอยู่ไหนคะ...ธาราจะรีดชุดนักเรียน”
“แล้วทำไมไม่บอกเฮียตั้งแต่เมื่อวาน...เฮียจะได้ให้แม่บ้านไปรีดให้” นาวาถาม
“ก็ธาราลืมนี่คะ...แล้วทำไงคะเนี่ยจะสายแล้ว...”
“ป้าจิต!! เอาชุดนักเรียนธาราไปรีดให้หน่อยครับ...ขอด่วนๆ เลย” นาวาตะโกนเรียกแม่บ้านประจำบ้านขึ้นมารับชุดจากมือเธอไปรีด
เพียงไม่นานป้าจิตก็วิ่งแจ้นขึ้นมาแล้วมาหอบเอาชุดของเธอไปรีดให้ทันที
“นาน่า...”
“หืม...” เลิกคิ้วมองเมื่อเธอยังคงยืนมองหน้าเขาด้วยสายตาราวกับกำลังจะขอความช่วยเหลืออีก
“ถักเปีย...ให้หน่อยได้ไหมคะ...”
“ครับ...เข้ามาสิ...” สุดท้ายแล้วก็เปิดประตูให้เธอเข้าไปในห้อง
ห้องนอนหรูสีขาวตัดน้ำเงินเข้ม ดูสะอาดตา เป็นระเบียบแทบทุกกระเบียดนิ้ว สีขาวบ่งบอกถึงความเจ้าระเบียบ
