วุ้นมองหน้าหล่อเหลาของผืนป่าที่กำลังนอนกอดเธออยู่บนเตียงกว้างในวันต่อมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งทุกข์และสุขไปพร้อมกัน สุขที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา ได้รู้จักกับเขา แต่ก็ทุกข์ที่รู้ว่าเธอเป็นได้แค่คนข้างกายของเขา ไม่ใช่คนในใจอย่างที่เธอหวัง
สุดท้ายเธอก็กลายเป็นผู้หญิงใจง่ายอีกเหมือนเคย แค่คำขอโทษ คำพูดอบอุ่นและการกระทำอ่อนโยนของเขาก็ทำให้เธอปล่อยตัวปล่อยใจให้กับเขาอีกครั้งอย่างง่ายดาย ไม่แปลกเลยถ้าเขาจะไม่เห็นค่าของเธอ เพราะว่าเธอมันง่ายแบบนี้เองสินะ
“จะมองอีกนานไหม” ผืนป่าเอ่ยขึ้นเมื่อลืมตาขึ้นมาเจอกับสายตาใสคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเขาอยู่ นั่นทำให้เธอหลบสายตาเขาอย่างเร็ว
“.....” วุ้นเลือกจะนอนนิ่งไม่ได้พูดอะไรออกมาและไม่ได้ขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นและปลอดภัยอย่างที่เธอไม่เคยได้สัมผัส
“วันนี้ไปเก็บของมาอยู่ที่นี่ เดี๋ยวฉันบอกไอ้จักรให้” ผืนป่าเอ่ยขึ้นทันทีกับเรื่องเมื่อ
