ตอนนี้ภายในห้องรับแขกของบ้านตกอยู่ในความเงียบระหว่างคามินและขนมพาย ส่วนแม่ของขนมพายตอนนี้ปล่อยให้ลูกสาวและคนรักได้คุยกันเป็นการส่วนตัวไปก่อน
“พาย...” คามินเรียกขนมพายขึ้นด้วยความกดดันกับความเย็นชาของขนมพาย ที่เอาแต่นั่งนิ่งเงียบโดยไม่มองเขาแม้แต่หางตา
“.....”
“ป๋าขอโทษได้ไหม ถ้าพายยังโกรธยังเกลียดป๋า พายจะตบตีป๋ายังไงก็ได้ พายจะด่าว่าป๋ายังไงก็ได้ แต่เราเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหมครับ”
“.....” ขนมพายยังคงนั่งนิ่งโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
“ป๋ารู้นะว่าสิ่งที่ป๋าทำตอนนั้นเพราะป๋าเห็นแก่ตัว ป๋าเอาแต่คิดถึงตัวเองจนลืมคิดถึงความรู้สึกของพาย แต่ป๋าก็รู้ตัวแล้วว่าป๋าผิด ป๋าขอโทษ”
“พายไม่ได้โกรธที่ป๋าโกรธพาย เพราะพายก็เข้าใจว่าสิ่งที่พายทำไปมันก็ทำร้ายจิตใจของป๋า...”
“แต่ที่ทำให้พายโกรธป๋าจนไม่อยากอยู่กับป๋า ก็เพราะว่าป๋าเลือกวิธีประชดพายโดยการดึงผู้หญิงคนอื่นเข้ามา!” ขนมพายหันไปตะคอกใส่คามินขึ้น
