แขนแกร่งของคามินควานหาร่างบางที่เขากอดมาทั้งคืนเมื่อรู้สึกตัว แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า นั่นทำให้คามินลืมตาขึ้นมาทันที ก่อนจะเห็นว่าขนมพายไม่ได้นอนอยู่ข้างเขา
“พาย” เขาเอ่ยเรียกขนมพายขึ้นก่อนจะลงจากเตียงและเดินเข้าไปยังห้องน้ำในห้องของเขา แต่ก็ไม่เจอขนมพาย
คามินรีบออกจากห้องของตัวเองไปยังห้องของขนมพายทันทีก่อนจะเปิดมันเข้าไป และทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบเพราะเจ้าของห้องไม่ได้อยู่ในนี้ สิ่งแรกที่คามินทำก็คือเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของขนมพาย เพราะเขายังจำสิ่งที่เธอพูดเมื่อวานได้ ว่าจะไปจากเขา
แต่ความกลัวก็หายไปเมื่อเสื้อผ้าและของใช้ของเธอยังอยู่ครบ อีกอย่างถ้าเกิดขนมพายแอบหนีไปจริงๆ คนงานที่เฝ้าประตูต้องโทรมารายงานเขาแล้วสิ เขาคงกลัวเกินไปจริงๆ เธออาจจะลงไปข้างล่างแล้วก็ได้
เมื่อคิดได้แบบนั้นคามินก็กลับเข้าห้องของเขาไปจัดการธุระส่วนตัว ก่อนจะลงไปด้านล่างเพื่อไปหาขนมพาย เป็นจังหวะเดียวกับ
