เสียงโทรศัพท์วางอยู่บนโต๊ะทำงานยังคงเงียบ แต่ในใจของอคิณกลับปั่นป่วนไม่ต่างจากพายุที่กำลังจะถาโถมเข้าเมืองใหญ่
เขารู้อยู่แล้วว่าแพรออกไปกับใคร ชายหนุ่มที่ชื่อ “ธาม” คนที่เขาเคยเห็นแค่ในรายชื่อเพื่อนเก่าในเฟซบุ๊กของเธอ
แต่ภาพจากกล้องวงจรปิดในล็อบบี้คอนโด และรายงานจากบอดี้การ์ดที่เขาส่งตาม ก็ชัดเจนเกินพอ
ไม่ต้องเดา...อคิณเข้าใจผิด คิดว่าแพรเริ่มเปิดใจให้ผู้ชายคนนั้น
และในขณะเดียวกัน เสียงของคุณหญิงแม่ก็ดังขึ้นจากปลายสายโทรศัพท์ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้
“คืนนี้แม่จัดโต๊ะไว้แล้ว ลูกพาเมริญาไปทานข้าว ถือว่าแม่ขอ”
“แม่ครับ ผม…”
“ไม่ต้องพูดมาก อคิณ แม่รู้ว่าลูกไม่ชอบอะไรบังคับ แต่บางเรื่อง มันต้องมีมารยาทบ้าง”
เขานิ่งไป ไม่ตอบรับทันที แต่ในใจกำลังต่อต้านทุกวินาที
จนเมื่อเลขาส่งรูปจากโทรศัพท์เข้ามา รูปแพรนั่งยิ้มอยู่กับธามในร้านอาหาร
หัวใจเขา...ร่วงวูบ
เขาตอบตกลงแม่ไปทันที โดยไม่ทันคิ
