พิมพ์ลดา และวิเชียร์ รู้มาตลอดว่าบริษัทที่แพรเลือกไปฝึกงานนั้น
เป็นของเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของพวกเขาเอง
แต่พิมพ์ลดาและวิเชียรเลือกที่จะเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ โดยไม่เข้าไปแทรกแซง
เพราะเชื่อว่าลูกสาวควรได้เติบโตและเผชิญโลกด้วยตัวเอง
จนกระทั่ง...สถานการณ์เริ่มบีบคั้นเกินกว่าจะปล่อยให้เธอจัดการเพียงลำพัง
นั่นคือการปกป้องแพรในแบบที่เธออาจไม่ทันได้รู้ตัว
เสียงกระซิบกระซาบในห้องพักพนักงานเริ่มดังขึ้นเป็นระลอก
เหล่าพนักงานฝ่ายต่าง ๆ กำลังพูดถึงข่าวลือที่ลอยมาตามสายลมเรื่องงานเลี้ยงบริษัทปลายเดือนนี้
ที่อาจไม่ใช่แค่งานสังสรรค์ธรรมดา
“เธอได้ยินไหมว่าเขาจะประกาศข่าวสำคัญในงานเลี้ยง?”
“หมายถึงคุณอคิณกับคุณเมริญาใช่ไหม? ได้ข่าวว่าแม่คุณอคิณจัดการเองเลยนะ”
แพรเดินผ่านห้องกาแฟในจังหวะที่บทสนทนานั้นยังไม่จบดี หัวใจเธอกระตุกวูบ
เธอหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง มือที่กำแฟ้มเอกสารสั่นเล็กน้อย
