เมื่อทั้งคู่ทักทายกันเสร็จลุงอ่ำก็ขอตัวไปทำงานตามปกติ ส่วนภีมเมื่อรับประทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็ออกเยี่ยมเยือนชาวบ้านระแวกใกล้นั้น และได้ไปทำความรู้จักกับผู้ใหญ่บ้านบนดอยอย่างเป็นทางการ
เวลาผ่านไปจนบ่ายโมงกว่าขนมผิงก็ได้ปั่นจักรยานพร้อมปิ่นโตข้าว มาส่งให้หมอภีมที่กำลังตรวจสุขภาพเด็กๆและคนชรา ที่ไม่สามารถเดินทางไปตรวจที่สถานีอนามัยได้
"คุณหมอจ๊ะ...พ่อให้เอาปิ่นโตมาส่งจ้ะ"เด็กสาวยื่นปิ่นโตให้หมอหนุ่มพร้อมยิ้มหวานให้เขา หลังจากนั้นเธอก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้เพื่อรอเก็บปิ่นโตกลับไปพร้อม แต่นั่นมันคือความต้องการของเธอเอง ป้าติ๋มกำชับเธอไว้แล้วให้ส่งข้าวให้หมอเสร็จให้เธอรีบกลับ แต่ขนมผิงเธอไม่ยอมกลับเอาแต่นั่งจ้องหมอภีมกินข้าว แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างอารมณ์ดี
"อ้าวนังผิง ยังไม่กลับอีกรึแม่เอ็งกำชับแล้วไม่ใช่เหรอ ส่งข้าวให้คุณหมอเสร็จรีบกลับ"
ลุงอ่ำเห็นขนมผิงหายไปนานจึงปั่นจักรยานมาตาม เพราะที
