แสนรัก

ฤกษ์

มื้อเช้าผ่านไปอย่างกระอักกระอ่วนเมื่อกานต์พิชชาแสดงท่าทีเหินห่างกับภานุวัฒน์อย่างชัดเจนจนทุกคนสังเกตุได้ ต่างกับภานุวัฒน์ที่หน้าตาดูสดใสกว่าเมื่อวาน คนหล่อยิ้มแย้มจนคนเป็นแม่แอบหมั่นไส้

"อะไรจะขนาดนั้นพ่อคู๊นนนน แล้วนี่นะ...แม่รู้นะเมื่อคืนเราทำอะไรมา ร้ายนักนะ ไปเอามาจากไหนไอ้วิธีเจ้าเล่ห์แบบนี้"

คุณหญิงดาราเอ็ดลูกชายที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่ด้วยกันบนหาดทรายกว้างสุดลูกหูลูกตา

"คงได้คุณพ่อมาครับ" คนโดนดุไม่สะทกสะท้าน กลับยิ้มประจบอย่างอารมณ์ดี

"เอ๊า ไอ้นี่! โยนมาให้พ่อเฉยเลยเว้ย"

เจ้าสัวแสงขำ อยากจะเขกกะโหลกไอ้ลูกชายสักที แต่ก็นึกขึ้นได้ก็สงสารได้ข่าวว่าเมื่อคืนกำลังจะมุดมุ้งสาว แต่เจอตอมาขวางซะก่อน ถ้าภรรยาของตนไม่ให้นุ่นไปนอนกับนุดี อีกเก้าเดือนนับจากนี้คงได้อุ้มหลานแน่ๆ

"คุณแม่ครับ ผมมีเรื่องจะขอ" คนตัวโตเกาะแขนประจบมารดา

"อะไรอีกล่ะ"

"คุณแม่หาฤกษ์ให้ผมกั