"นุดี..."
หญิงสาวหันไปตามเสียงเรียก ตาโตหรี่มองย้อนออกไปในแสงแดดจ้า ชะงักมือที่กำลังกดถ่ายรูปด้วยสมาร์ตโฟนไปชั่วครู่ ร่างสูงโปร่งของพิชญ์วิ่งเหยาะๆเข้ามาหาพร้อมหมวกสานใบเดิม...
"ทำไมไม่ใส่หมวก" ชายหนุ่มบ่น พร้อมสวมหมวดลงบนศีรษะของหญิงสาว
"ขอบคุณค่ะ"
หญิงสาวยิ้มให้ แล้วหนุ่มตาตี่ก็ยิ้มตอบ ดวงตาระยิบระยับคล้ายน้ำทะเลต้องแสงแดดยามจ้องมองมาไม่ได้ทำให้เธอหนาวๆร้อนๆแบบสายตาของชายหนุ่มอีกคน แต่กลับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเสียมากกว่า
"พี่พิชญ์ไปเดินเล่นกันไหม..." หญิงสาวเอ่ยปากชวน แล้วทั้งคู่ก็ขยับเดินไปบนชายหาดไปพร้อมกัน สายตาคมที่จ้องมองจากเฉลียงของบ้านพักนั้นขุ่นจัดขึ้นมาทันที
ร่างสูงโปร่งหันมองใบหน้าสวยเป็นระยะๆ ทำไมวันนี้จริงจังแปลกๆ... ตากลมโตจ้องมองเท้าขณะก้าวเดินไปช้าๆราวกับรอจังหวะอยู่ในใจ ยิ่งหญิงสาวเงียบชายหนุ่มยิ่งร้อนใจ มือใหญ่คว้ามือเล็กของนุดีมากุมไว้ นั่นจึงทำให้หญิงสาวหยุดเด
