"น้ำส้มสายชูได้แล้วค่ะ!" นุ่นวิ่งกระหืดกระหอบมาจากห้องครัวพร้อมด้วยน้ำส้มสายชูหนึ่งขวดในมือ
"ขอบคุณครับ" ภานุวัฒน์รับขวดน้ำส้มสายชูมา แล้วราดลงบนรอยไหม้ที่แขนของนุดี คนตัวเล็กถีงกับต้องสูดปากเมื่อน้ำส้มสายชูใสๆรดลงบนแผล แสบกว่าเดิมเป็นสิบเท่า...
"อานุเบาๆสิคะ! แสบ!" จะชักแขนหนีเขาก็ยึดไว้เสียแน่น
"นิดนึงนะคะ ให้เข็มพิษมันหลุดให้หมด" ภานุวัฒน์สบตาหญิงสาวอย่างสงสาร เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นรายล้อมกรอบหน้าสวย หยดน้ำตาคลออยู่ในดวงตาสีน้ำตาลอ่อน...ใจแทบขาดเมื่อเห็นคนตัวเล็กต้องบาดเจ็บโดยเขาเป็นสาเหตุ
"พี่นุ่นไปหาน้ำส้มสายชูมาเพิ่มหน่อยนะครับ" ภานุวัฒน์หันไปบอกนุ่น หญิงสาวรับคำแล้วรีบเดินออกไป
"นุดี...เป็นอะไรลูก..."
ภาคินีที่เดินมาพร้อมกับคนอื่นๆถามขึ้นอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นบิดา มารดาและภานุวัฒน์ยืนล้อมหลานสาวที่นอนอยู่บนเก้าอี้ชายหาด
"แมงกะพรุนค่ะป้านี" หญิงสาวตอบ ดวงตาสีอ่อนสลดอย่างน่าสงสาร
