"เป็นยังไง ดีขึ้นไหมเรา" พิชญ์ถามคนเจ็บที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
"ดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ แต่ยังมีแสบๆอยู่นิดหน่อย" หญิงสาวตอบ
"คราวหน้าต้องระวังกว่านี้นะลูก" รัตนาเอ่ยด้วยความเป็นห่วง แขนเรียวที่เต็มไปด้วยรอยแผลบวมแดงน้อยลงแล้ว แต่เริ่มมีตุ่มใสๆขึ้นแทน ตอนอาบน้ำคงแสบน่าดู...
"ถ้าน้องไม่ปัดแมงกะพรุนให้ผม ก็คงไม่เป็นอะไรหรอกครับ" ภานุวัฒน์ตอบ จะมาหาว่าคนตัวเล็กของเขาไม่ระวังได้ยังไงกัน เธอตั้งใจจะช่วยเขาแท้ๆ
คนที่ยังไม่ทราบเรื่องราวมองหน้ากันเลิ่กลัก ไม่กลัวเจ็บหรืออย่างไรกัน...ถึงขนาดยอมปัดแมงกะพรุนให้ รัตนามองอย่างคลางแคลงใจ
"ทานเยอะๆ อาแกะปูให้"
"แกะเองก็ได้ค่ะ"
"ดื้อเหรอ..." คนตัวโตส่งสายตาดุหญิงสาว นุดียักคิ้วตอบแต่ก็ยอมให้ชายหนุ่มแกะปูวางเสริ์ฟให้ในจานพร้อมราดน้ำจิ้มเสร็จสรรพ
"ไม่ป้อนด้วยเหรอคะ" นุดีกระเซ้าคนช่างเอาใจเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน
"มือหรือปากดีคะ" หญิงสาวค้อนใส่คนหน้ามึนไ
