"คุณแม่คะ บ้านนู้นรุกหนักแล้วนะคะ นีว่าคุณแม่บอกน้ารัตน์ไปเถอะค่ะ" ภาคินีบอกคุณหญิงดาราขณะอยู่ระหว่างทางกลับบ้านพัก สงสารกานต์พิชชาที่ดูจะมีความหวังเสียเหลือเกินก็สงสาร สงสารน้องชายตัวดีด้วยต้องมานั่งดูชายอื่นจีบคนของตัวเองก็สงสาร ไม่รู้ป่านนี้โกรธไปถึงไหนแล้ว
"จะให้บอกเขาอย่างไรเล่ายัยนี จะให้แม่บอกเขาตรงๆว่าตาวัฒน์เป็นสมภารกินไก่วัดอย่างนั้นหรือ แล้วไหนจะเรื่องนุดีไม่ใช่ลูกตาเดชอีก มันซับซ้อนไปหมด บรรยากาศจะกร่อยเสียเปล่าๆ" คนเป็นแม่ให้เหตุผล
"งั้นคืนนี้เรียกวัฒน์มาคุย ให้วัฒน์บอกน้องกานต์ไปเลยดีไหมคะ" ภาคินีเสนอ
"วัฒน์คงจะอยู่คุยกับเราหรอกนะ เดี๋ยวก็แจ้นไปเข้าห้องนุดีอีก"
"อะไรนะดารา!!" เจ้าสัวแสงที่นั่งเงียบมานานร้องเสียงหลง
"จะอะไรล่ะคะ นุ่นเจอเสื้อผ้าตาวัฒน์ในตระกร้าผ้าห้องนุดี ส่วนเจ้าตัวหน่ะน่าจะหลบอยู่ในห้องน้ำ" คุณหญิงดาราเสียงสะบัดใส่สามีซึ่งกำลังยิ้มขำและหัวเราะหึๆในลำคอ
