เสียงทุ้มทรงเสน่ห์ขับขานบทเพลงลูกกรุงอมตะในแบบอะคูสสิก นิ้วเรียวเกลาสายลวดทองแดงเป็นทำนองไพเราะน่าฟัง ดวงตาหวานเชื่อมอ่านคอร์ดกีต้าร์ในสมาร์ตโฟนสลับกับจ้องหญิงสาวผมสีอ่อนที่กำลังจัดขนมใส่จาน คนถูกจ้องก็รู้ตัวดีจึงได้แต่คอยหลบสายตา แต่ใจเจ้ากรรมดันเต้นไม่เป็นจังหวะจนมือไม้สั่นไปหมด ใครใช้ให้เสน่ห์เหลือล้นขนาดนี้คะ...หญิงสาวนึกงอนคนหล่ออยู่ในใจ
"ลูกชายเฮียทั้งหล่อทั้งเก่งแบบนี้ คงมีสาวมาพัวพันเยอะแยะล่ะสิ ถึงยังไม่ยอมตกลงปลงใจกับใครสักที" เจ้าสัวแสงกล่าว
"นั่นสิคะ ยัยกานต์ก็รอแล้วรอเล่า" รัตนาสมทบ
คุณหญิงดาราหันไปมองลูกชายก่อนจะหันกลับมากล่าวกับรัตนา
"คนเรานะรัตน์ ถึงเวลาจะใช่ มันก็ใช่ ปุ๊บปั๊บมองตากันก็รักกันได้ ถ้ามันไม่ใช่...จับมาอยู่คู่กันมีแต่จะทำให้เสียใจกันเปล่าๆ คู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกันหรอกนะ" คุณหญิงดารากล่าวเป็นนัยๆ รัตนาเอะใจแต่ไม่กล้าซักไซ้ หรือลูกชายบ้านนี้จะมีเจ้าของเสียแล
