คนถูกชวนไม่คิดปฏิเสธแม้แต่น้อยแถมยังเดินนำหญิงสาวเข้ามาในทางเดินเล็กๆข้างตัวบ้านไปยังห้องเก็บของที่อยู่ด้านใน
เมื่อประตูไม้ปิดลงคนตัวเล็กก็สวมกอดภานุวัฒน์ ใจแกร่งกระตุกวาบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านในทรวง ชายหนุ่มวาดแขนโอบรอบร่างบางไว้หลวมๆ
"ไม่อยากอยู่ห่างอานุเลย" นุดีบ่นอู้อี้อยู่บนอกหนา ภานุวัฒน์ก้มลงจูบเรือนผมนุ่ม ขี้อ้อนแบบนี้เขาคงไปไหนไม่รอดแล้ว...
"ถ้านุดีจูบ อานุจะเป็นอะไรไหมคะ" หญิงสาวผละออกมาจากอกหนา แล้วจ้องมองใบหน้าคร้ามเข้มรอคำตอบ
"เป็นอะไรคะ"
"ก็เป็นแบบเมื่อตอนเย็น...ที่แข็งจนลุกไม่ไหว..." หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ ทำเอาชายหนุ่มหลุดขำ ช่างคิดจริงแม่คุณ...
"มันแข็งตั้งแต่เราชวนแล้วค่ะ" คนตัวโตบอกแล้วส่งยิ้มล้อเลียนมาให้
"น่าสงสารจังเลยนะคะ" กลีบปากนุ่มประทับจูบแผ่วเบาลงบนปากหยักแล้วถอนออก ปล่อยคนตัวโตเผยอปากรอรับจูบจากกลีบปากชื้นอย่างโหยหา
"แค่จูบนะคะ สัญญาก่อนว่าจะไม่งอแง"
ดวงตาคม
