แสนรัก

ยังเด็ก

หนังสือพิมพ์ประจำวันนี้ถูกพับลวกๆ แล้วโยนแหมะลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด ใบหน้าหล่อเหลาของภานุวัฒน์สีหน้าบ่งบอกว่าไม่ชอบใจอย่างแรง ในเวลานี้ชายหนุ่มไม่ใช่เด็กมหาวิทยาลัยอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นผู้บริหารหนุ่มวัย 37 ปีของรุ่งโรจน์ไพศาลบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ที่บุกเบิกโดยรุ่นพ่อซึ่งก็คือเจ้าสัวแสง ใบหน้าคมยังคงความหล่อเหลาเฉกเช่นเดิม จมูกโด่งได้รูป รับกับคิ้วเข้มจัด ริมฝีปากหนาที่เห็นรอยหยักเด่นเป็นสเน่ห์ กรามคมชัด กล้ามอกแน่นเปรี๊ยะที่สาวๆ เห็นแล้วต่างก็อยากจะลูบไล้ และที่เพิ่มเติมคือความภูมิฐานและบุคคลิกที่เป็นทางการน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้นตามวัยที่เพิ่มขึ้น

"หงุดหงิดอะไรลูก หุ้นตกหรือยังไง"

เสียงเจ้าสัวแสงในวัยเจ็ดสิบห้าปีถามลูกชายคนเล็กที่ตอนนี้ดูท่าจะหัวเสียไม่น้อยทีเดียว ปกติภานุวัฒน์เป็นคนเก็บอาการ ไม่พอใจสิ่งใดก็มักจะเงียบ แต่ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ดูเหมือนทุกๆ เช้าหน้าตาหล่อเหลาที่ได้พ่อมามักจะบึ้งตึงเป็นประจำ

"ไม่ใช่ครับคุณพ่อ"

เจ้าสัวแสงนั่งลงข้างลูกชาย แม้วัยละล่วงเลยมาถึงเลขเจ็ด แต่เจ้าสััวแสงก็ยังเดินเหินได้คล่องแคล่ว ไม่ต้องพึ่งไม้เท้าแต่อย่างใด

"แล้วมันอะไรกันล่ะ หื้ม ไหนบอกพ่อซิ"

ภานุวัฒน์เปิดหนังสือพิมพ์หน้าซุบซิบไฮโซส่งให้ผู้เป็นพ่ออย่างจำใจ

บนหนังสือพิมพ์ปรากฏภาพนุดีในชุดครุยพร้อมหอบดอกไม้ช่อใหญ่ ยืนอยู่หน้ารถมินิคูเปอร์สีขาวดำรุ่นใหม่ล่าสุด ข้างๆ หญิงสาวตัวเล็กมีชายหนุ่มรูปร่างคุ้นตายืนโอบไหล่บางพร้อมส่งยิ้มกว้าง บรรยากาศดูอบอุ่นอบอวลด้วยกลิ่นไอของความรักวัยหนุ่มสาวไม่น้อย

'เรือล่มในหนองทองจะไปไหน แน่ชัดแล้วว่าพิชญ์ ชัยสกุลลูกชายคนเล็กของเจ้าสัวชัยเจ้าพ่อทาวน์โฮม พร้อมเดินหน้าจีบนุดี รุ่งโรจน์ไพศาล หลานสาวคนเดียวของเจ้าสัวแสงเจ้าพ่อที่ดิน โอ้โห้ งานนี้เปิดตัวเบาๆ ก็มอบมินิคูเปอร์คันงามให้เป็นของขวัญฝ่ายหญิงเรียนจบ แหม่ๆ ๆ ๆ สาวๆ เตรียมอกหักกันได้เลยจ้าาาา หนุ่มพิชญ์ออกตัวแรงขนาดนี้ ไม่ยอมให้น้องนุดีหลุดมือแน่นอนอยู่แล้วววว ชิมิค๊าาา'

เจ้าสัวแสงอ่านคำบรรยายใต้ภาพจบก็พับหนังสือพิมพ์เรียบร้อยแล้ววางลงบนโต๊ะตามเดิม

"แล้วลูกมีปัญหาอะไรล่ะ..."

เจ้าสัวแสงถามแล้วจ้องมองภานุวัฒน์อย่างรอคอยคำตอบ เมื่อเห็นคิ้วหนาขมวดมุ่นและริมฝีปากปิดสนิทก็เดาได้ว่าคงไม่ได้คำตอบในตอนนี้แน่นอน

"พิชญ์ก็รู้จักกับนุดีมาตั้งแต่เด็ก ชัยมันก็รักนุดีเหมือนลูก พ่อมองไม่เห็นข้อเสียที่สองคนนั่นจะไปมาหาสู่กัน..."

เจ้าสัวแสงบอกภานุวัฒน์อย่างตรงไปตรงมา เจ้าสัวชัยถือได้ว่าเป็นรุ่นน้อง เป็นเด็กปั้นของเขาเองด้วยซ้ำไป นับถือและสนิทสนมกันมานาน ไม่มีอะไรเสียหายหากได้เกี่ยวดองกันมีแต่จะส่งเสริมทั้งสองครอบครัวให้สัมพันธ์แนบแน่นกว่าเก่า เหมือนกับที่คุณหญิงดาราหวังให้ภานุวัฒน์กับกานต์พิชชา พี่สาวของพิชญ์ได้ลงเอยกัน แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของความเป็นไปได้ จนล่วงเลยมาถึงทุกวันนี้

"นุดียังเด็ก... แล้วอีกอย่างเรื่องรถ ถ้านุดีอยากได้ ทำไมถึงไม่บอกผม ผมเห็นรถจอดอยู่หลายวันแล้ว นึกว่าพ่อกับแม่ซื้อให้เป็นของขวัญ ไม่คิดว่าจะเป็นของไอ้พิชญ์..."

ยิ่งพูดยิ่งเหมือนควันจะออกมาจากหูเสียให้ได้ เมื่อนึกถึงหลานสาวในปกครองที่เขาพร่ำบอกใครๆ ว่าเด็ก ทั้งๆ ที่ในมโนภาพของเขานั้นเธอไม่ใช่เด็กหญิงนุดีของอานุอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นหญิงสาวผมยาวสลวยเกือบถึงกลางหลัง ดวงหน้ารีรูปไข่ เค้าโครงใบหน้าดูคล้ายกับมีเชื้อสายคอเคซอยด์ เข้ากับนัยตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนสุกใส แพขนตาหนาดกงอนรับกับคิ้วเรียวโก่ง และริมฝีปากสีชมพูเข้มราวกับกลีบกุหลาบ ก็นั่นแหละที่ภานุวัฒน์เรียกว่ายังเด็ก...

"หลานไม่เด็กแล้วนะวัฒน์ นุดีเรียนจบแล้ว แกต้องมีชีวิตของแก มีคนรัก มีครอบครัว วัฒน์จะไปกะเกณฑ์อะไรกับหลานมากมายแบบตอนเด็กๆ ไม่ได้แล้วนะลูก ส่วนเรื่องรถ พิชญ์เขาเต็มใจจะให้เอง นุดีไม่ได้อยากได้ รับไว้ก็เพราะเป็นน้ำใจของบ้านนั้นเขา แล้วอีกอย่างนะ วัฒน์อย่าเรียกพิชญ์ว่าไอ้อีกนะ เกิดใครได้ยินเข้ามันจะไม่ดี"

เมื่อโดนเจ้าสัวแสงเอ็ดเอา ภานุวัฒน์รับคำบิดาอย่างเสียไม่ได้ แต่ในใจแสนจะระอุ ช่วงนี้เขาทำงานหนักเพื่อเคลียร์งานให้ทัันกับทริปฉลองนุดีเรียนจบที่หัวหิน แม้แต่วันรับปริญญาของนุดีเขาก็ยังไม่มีเวลาไปร่วมแสดงความยินดี

และคืนนั้นเมื่อเขากลับมาถึงบ้านก็เจอรถมินิคูเปอร์คันงามจอดอยู่ในโรงรถเรียบร้อยแล้ว ในใจด่วนสรุปเอาว่าเจ้าสัวแสงกับคุณหญิงดาราซื้อให้เป็นของขวัญ จนมาเจอข่าวซุบซิบในหนังสือพิมพ์เช้านี้

ความรู้สึกแรกที่เห็นรูปของทั้งคู่อารมณ์หงุดหงิดนั้นแล่นขึ้นมาจุกอยู่คาอก อยากจะจับใครบางคนมาเขย่าให้หัวสั่นหัวคลอน จนกระทั่งอ่านคำบรรยายจบ อาการหงุดหงิดก็ไม่ได้หายไป กลับแถมมาด้วยอารมณ์โกรธราวกับเด็กที่ถูกแย่งของเล่นไปแล้วไม่สามารถแย่งคืนกลับมาได้ มันเหมือนกับกำลังโดนหักหน้า คนของเขา เขาดูแลเองได้!!! แต่ชีวิตต้องดำเนินไปตามเหตุผลไม่ใช่อารมณ์ และเหตุผลที่ถูกที่ควรก็เป็นไปตามที่บิดาเขาพูด แม้จะรู้ดังนั้นแต่ในใจก็ยังปั่นป่วนเหลือเกิน

"นุดีอยู่ไหนครับพ่อ"

ภานุวัฒน์ถามออกไปเสียงเรียบ

"คงอยู่ในครัวแหละ เมื่อวานแม่เขาบอกว่าอยากกินครัวซอง ป่านนี้คงกำลังทำครัวซองอยู่"

"ครับ"

ภานุวัฒน์ลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกจากห้องนั่งเล่นไป สวนกับคุณหญิงดาราที่กำลังเดินเข้ามาตามสองพ่อลูกไปรับประทานอาหารเช้า

"วัฒน์ ไปไหนลูก"

"หานุดีครับ"

ร่างสูงเดินออกไปทันทีที่พูดจบ ทิ้งให้คุณหญิงดารางงกับท่าทีของลูกชาย ภานุวัฒน์ไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น เขาระวังกิริยาและสำรวมเสมอ แต่ท่าทางฉุนเฉียวของลูกชายเมื่อสักครู่ค่อนข้างแปลกตาสำหรับคุณหญิงดารามากเลยทีเดียว

"ตาวัฒน์เป็นอะไรคะคุณพี่"

คุณหญิงดาราหย่อนตัวลงนั่งข้างสามี เค้าลางความสวยยังคงมีอยู่ให้เห็น แม้ผมจะเป็นสีขาวโพลนทั้งศีรษะ เจ้าสัวแสงวาดแขนขึ้นมาโอบไหล่ภรรยาตามความเคยชิน รักอย่างไรก็รักอยู่อย่างนั้น แม้จะร่วมชีวิตกันมาถึงห้าสิบกว่าปี

"ลูกชายเธอหน่ะ เขาหงุดหงิด งุ่นง่านนะช่วงนี้ สงสัยจะงานเยอะ นี่ก็พาลไปโมโหเจ้าพิชญ์ ว่าซื้อรถให้คนของเขาทำไม"

เจ้าสัวแสงว่าพลางเปิดหนังสือพิมพ์หน้าเดียวกับที่เพิ่งพับปิดไปเมื่อครู่ให้ภรรยาดู

"เอ๋ หรือจะเป็นเพราะอาทิตย์ที่แล้วดาราคุยกับตาวัฒน์เรื่องหนูกานต์คะคุณพี่ ตอนนั้นแกดูไม่สบอารมณ์อยู่นะคะ"

คุณหญิงดารานึกขึ้นได้ว่าอาทิตย์ที่แล้วก่อนนุดีรับปริญญาเธอเพิ่งคุยกับภานุวัฒน์ แล้วภานุวัฒน์ออกอาการแปลกๆ

"อ้าว... นี่เธอไปบังคับอะไรลูกอีกล่ะดารา..."

เจ้าสัวแสงถามภรรยาเสียงเข้ม

"ไม่ใช่ค่ะ ดาราแค่บอกว่าถ้าไม่รังเกียจก็อยากให้แกแต่งงานกับหนูกานต์ เพราะหนูกานต์เธอน่ารัก เรียบร้อย เป็นคนเงียบๆ น่าจะเหมาะกับตาวัฒน์ ส่วนนุดีก็อยากให้ลองคบหาดูใจกับเจ้าพิชญ์ไปก่อนสักปีสองปี ถ้าเข้ากันได้ดีก็ค่อยตบค่อยแต่งกัน นุดีเรียนจบแล้ว พิชญ์ก็อายุ 30 แล้ว ช่วงเวลากำลังพอเหมาะพอเจาะเลยนะคะ..."

"ฝันเฟื่องจริงๆ เมียฉัน ...แล้วลูกชายเธอเขารังเกียจไหมล่ะ"

เจ้าสัวแสงถามด้วยน้ำเสียงปนหัวเราะ ลูกชายเขา เขาย่อมรู้ดีถึงคำตอบ

"ไม่รังเกียจค่ะ แต่ก็ไม่แต่ง... แกบอกว่าแกกับหนูกานต์เป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องกัน แล้วก็อย่าจับคู่ให้นุดี...นุดียังเด็ก"

คนมีศักดิ์เป็นย่าถึงกับเสียงสะบัด นึกแล้วก็งอนลูกชายขึ้นมาอีกรอบ

"นุดียังเด็ก...เมื่อกี้ตาวัฒน์ก็พูดแบบเนี๊ยะเด๊ะเลยดารา"

สองผู้สูงวัยต่างจมอยู่ในความคิดของตนเองและเงียบไปชั่วอึดใจ

"คุณพี่ว่าตาวัฒน์จะรู้เรื่องนั้นไหมคะ แล้ว... แล้ว... เอ่อ... จะพูดยังไงดีคะ... หรือว่าตาวัฒน์จะ...."

"พอๆ ...นั่นแหละดารา...เอาเป็นว่าพี่ก็คิดเหมือนเธอ!! "