accidentally บังเอิญหลงรักคุณมาเฟีย

ตอนที่2:ถูกใจ

(ภีมภาม)

ตอนแรกที่ผมเห็นเธอเดินเข้ามาผมก็รู้สึกถูกใจเธอแปลกไหมครับผมไม่เคยรู้สึกถูกใจใครตั้งแต่ครั้งแรกแบบนี้เลยสักครั้งแล้วถ้าให้ผมเดาพ่อแม่ของเธอคงจะพาเธอมาขัดดอกให้ผมล่ะมั้งเพราะพ่อแม่เธอติดหนี้ผมอยู่ยี่สิบสี่ล้านดอกอีกสิบเอ็ดล้านแล้วเท่าที่ดูยัยนี้คงไม่รู้เรื่องด้วยว่าพ่อกับแม่เธอคิดจะทำอะไร หึ แล้วที่ผมคิดไว้ก็ไม่ผิดเลยแม้แต่นิดหลังจากที่พ่อแม่เธออกไปเธอก็เหมือนพึ่งจะรับรู้ขะตากรรมตัวเองผมเลยบอกให้ไอ้ฮาสไปหยิบสัญญามาอีกฉบับเพื่อให้เธอเซ็น พรึบ! “เซ็นซะถ้าอยากอ่านก็อ่าน” เธอดูงงเล็กน้อยแต่ก็ก้มลงอ่าน

“ฉันต้องมีอะไรกับคุณแล้วต้องทำตามคำสั่งคุณทุกอย่างด้วยหรอคะ” เธอถามพร้อมกับมองหน้าผม

“ใช่พ่อแม่เธอพาเธอมาขัดดอกให้ฉันแล้วๆเธอรู้มั้ยว่าพ่อกับแม่เธอติดหนี้ฉันสามสิบห้าล้านถ้าไม่อยากจะทำก็ได้นะฉันไม่บังคับ” ผมเอ่ยบอกเธอไป

“พะ พ่อแม่ฉันติดหนี้คุณเยอะขนาดนั้นเลยหรอคะ” เธอเอ่ยถามเสียงสั่น

“มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องตอบ”

“ถ้าฉันทำตามที่ระบุในสัญญาหนี้ของพ่อกับแม่ฉันจะเหลือเท่าไหร่คะ” ยัยนี้ดูจะบื้อๆแต่ก็ฉลาดถามแหะ

“ยี่สิบสี่ล้าน”ทันทีที่ผมเอ่ยเธอก็รีบเซ็นสัญญาฉบับนั้นทันที หึ

“ไอ้ฮาสพาเธอไปที่เพนเฮาส์จัดห้องข้างๆห้องฉันให้เธออยู่”ไอ้ฮาสมันมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมันคงแปลกใจที่ผมบอกว่าให้พาไปที่เพนเฮาส์เพราะปกติไม่ว่าจะผู้หญิงคนไหนผมก็แค่ให้อยู่ทีห้องพักพนักงานคนไหนที่ผมอยู่ด้วยบ่อยอย่างมากก็จะให้อยู่โซนคอนโดPPคือผมจะอธิบายให้ฟังที่นี้มีคอนโด มีคาสิโน มีโรงแรมและยังมีห้างสรรพสินค้าด้วยเรียกว่าสะดวกสบายในที่เดียวได้เลยเพราะถ้าเหนื่อยก็มีที่พัก ถ้าอยากผ่อนคลายก็เขิญที่คาสิโนไม่ก็ห้างสรรพสินค้าหลังจากที่ผมสั่วไอ้ฮาสเสร็จมันก็พาเธอไปที่เพนเฮาส์

“เดินตามมันไปจะได้ไม่หลง”ผมเอ่ยขึ้นเพราะเธอดูยังงงๆอยู่เลย

.

.

(พิมพ์พลอย)

ณ คอนโดPP

ฉันเดินตามคุณฮาสมาถึงเพนเฮาส์ที่นี้เป็นคอนโดในเครือของPPข้างบนสุดจะมีเพนเฮาส์ที่มีสองชั้นคุณฮาสพาฉันมาหยุดที่ห้องๆหนึ่งพร้อมกับบอกว่า“ระหว่างนี้ให้คุณอยู่ที่นี้ห้ามไปไหนจนกว่านายใหญ่จะมีคำสั่งส่วนเสื้อผ้าอยู่ในตู้เรียบร้อยแล้วถ้าต้องการอะไรก็บอกแม่บ้านได้เลยครับ”พูดเสร็จเขาก็เดินออกไปฉันเดินสำรวจห้องอยู่สักพักก็มานั่งคิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองก่อนหน้านี้ฉันยังใช้ชีวิตมีความสุขไปเรียน ใช้เงินไปวันๆ พ่อกับแม่มีหน้าที่แค่เอาเงินให้เท่านั้นฉันพึ่งรู้ว่าท่านติดหนี้ตั้งยี่สิบสี่ล้านก็วันนี้แถมท่านยังเอาฉันมาขัดดอกที่ผ่านมาท่านก็ไม่เคยดูแลใส่ใจอะไรฉันเลยนี้พวกท่านเคยรักฉันบ้างหรือเปล่าหลังจากที่คิดไปแบบนั้น้ำตาฉันก็ไหลออกมาท่านบอกว่าให้ทำเพื่อครอบครัวแล้วท่านเคยเห็นฉันเป็นครอบครัวบ้านหรือเปล่า ฮื่อ ฮื่อ ฮื่อ

แกร๊ก~

เสียงประตูเปิดขึ้นนั้นจึงทำให้ฉันหันไปมองก็พบกับผู้ชายคนนั้น“เลิกร้องแล้วมาทำหน้าที่ของเธอฉันอย่างสำรวจของใหม่ว่าไม่เคยผ่านมือใครมาจริงหรือเปล่า”

“คุณจะทำอะไรคะ”ฉันเอ่ยถามทั้งๆที่พอรู้อยู่แล้วบางก็เถอะ

“สำรวจของ”เขาเอ่ยตอบเสียงเรียบพร้อมกับเลื่อนสายตามองที่ข้างล่าง

“ฉันขอเตรียมใจหน่อยได้ไหมคะ”ฉันต่อรองไปฉันยังไม่พร้อมจริงๆ

“ฉันให้เวลาเธอแค่ครึ่งชั่วโมงแล้วในครึ่งชั่วโมงนี้ก็ไปอาบน้ำทำอะไรให้เรียบร้อยซะ”เขาเอายสั่งเธอแล้วก็เดินออกไป ปัง! หลังจากที่เขาออกไปฉันก็คิดว่าฉันคงต้องทำตามหน้าที่นี้ต่อไปเพื่อครอบครัวสักวันพ่อกับแม่คงมีเงินมาใช้หนี้ เห้อ คิดได้ดังนั้นฉันก็ไปอาบน้ำสระผมแล้วก็มาแต่งตัวฉันใส่เสื้อโอเวอร์ไซส์กับกางเกงยีนส์ขาสั้นเพราะปกติเวลาอยู่บ้านฉันก็ใส่แบบนี้อยู่แล้วหลังจากที่ฉันทำอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้วฉันก็เดินมาที่ห้องนอนฉันเห็นคนตรงหน้ากำลังไล่ดูการแต่งตัวฉันพร้อมกับถอนหายใจ

เห้อ!

“ใครใช้ให้เธอแต่งตัวแบบนี้”เอ้าฉันแต่งตัวแบบนี้ฉันผิดหรอกหรอ

“ปกติอยู่บ้านฉันก็แต่งตัวแบบนี้นะคะ”

“ความจริงเธอไม่จำเป็นต้องใส่ก็ได้เพราะยังไงก็ต้องถอด หึ”เขาเอ่ยพร้อมยกยิ้มมุมปาก

“ฉะ ฉันไม่รู้นิคะ”ก็ฉันไม่รู้จริงๆแล้วถ้าจะให้ฉันไม่ใส่อะไรเลยฉันก็อายเป็นนะ

“ซื้อบื้อจริงๆ”นี่เขาว่าฉันแน่ๆ

“ก็ฉันไม่เคยนิคะคุณคงเคยเจอแต่คนที่ผ่านประสบการณ์มาเยอะขอโทษแล้วกันนะคะที่ทำให้ไม่พอใจ”

“เคยไม่เคยเดี๋ยวก็รู้เอง”เขาเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับสายตานิ่งๆนี้เขาเป็นคนจริงๆใช่ไหมเนี่ยมีความรู้สึกบ้างหรือเปล่าได้แต่คิดแล้วก็สงสัยย??