รา ชา หวง รัก

A episode ที่ 12 รา ชา หวง รัก

A episode ที่ 12 รา ชา หวง รัก

'อ๋อ..ชอบแบบนี้...เห็นใสๆ ที่แท้เหล้าขาว' ปูนิ่มกระหยิ่มยิ้มในใจเมื่อนึกถึงอีกคน

"พี่ราชาชอบแบบไหน นิ่มก้อได้ทั้งนั้น"ปูนิ่มเอ่ย เสียงกระเส่า

ราชาแสร้งทำเป็นเลิกคิ้วมองเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามน้ำเสียงขรึม

"เธอแน่ใจ?"

"ค่ะ...นิ่มแน่ใจ" ปูนิ่มรับคำอย่างกระตือรือร้น

"แต่รสนิยมฉัน .....ชอบแบบหลายคนนะเธอไหวหรอ" ชายหนุ่มแสร้งกวาดตามองร่างกลมกลึงตรงหน้าทำเอาสาวอีกคนเริ่มประหม่า

"ไหว นิ่มไหว" เสียงใสรีบรับคำ

ราชาหัวเราะ 'หึ ๆ' ในรำคอเบาๆ ก่อนจะดีดนิ้วดัง 'เป๊าะ' เรียกชายข้างนอกเข้ามา

ประตูห้องเปิดปึง! พร้อมนักศึกษาชาย 6 คนเดินเข้ามา ปูนิ่มหน้าถอดสี ก่อนจะค่อยๆปรับสีหน้าเป็นออดอ้อนหันกลับมามองราชา

"พี่ราชา มะ..หมดนี้เลยหรอคะ" เสียงใสที่เริ่มสั่นถามขึ้น

"ทำไม หรือเธอเริ่มกลัว" ควีนส์กดข่มอารมณ์อย่างเต็มที่ ตอนทำคนอื่น ไม่เห็นจะนึกคิดว่าคนอื่นจะรู้สึกยังไง

ปูนิ่มตวัดสายตามองสาวตรงหน้าอย่างโมโห ก่อนจะรีบหันมามองราชา

"ฉันจะให้โอกาสเธอ....ถ้าไม่ชอบ ก้อเดินออกไป" ราชาเอ่ยเสียงขรึม ชายหนุ่มให้ทางเลือก และหวังว่าอีกคนจะไม่เลือกพลาด

"เอา นิ่ม เอา " สิ้นเสียงใส ดวงตาเรียวรีมืดสนิทลง ยิ้มเย็น

"ฉันถือว่าเธอ เป็นคนเลือกเอง "

ลีโอผงกหัวให้กลุ่มชายตรงหน้าตรงเข้าหาหญิงสาวทันที

" ลีโอ มึงกับเพื่อนจะเปิดก่อนไหม" เพื่อนอีกคนของลีโอถามขึ้น

ลีโอยิ้มน้อยๆ เอ่ยเสียงห้าว

"มึงเอาเลย กูมีแล้ว" ควีนส์ที่นั่งสายตาจับจ้องปูนิ่มไม่ได้สนใจสายตาของลีโอที่มองมาที่ตนสักนิด

ปูนิ่มเริ่มเลิ่กลัก เธอคาดหวังว่าจะเป็นราชา ที่เริ่มทำก่อน ดวงตาหญิงสาว จับจ้องที่หน้าราชาขณะที่ชายหลายคนรุมล้อมตัวเธอ

"อ๊าาาา"

"อ๊ายยยย" เสียงครวนคราง ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเสียงหวี๊ดร้อง ปูนิ่มที่ถูกชายหลายคนวนเวียนอยู่หลายครั้ง ใบหน้าน้อยน้ำตาไหลอาบ มองราชาอย่างเจ็บใจ

'โดนแล้ว ที่แท้ก้อโดนหลอก" ปูนิ่มสั่นเกร็งอย่างเจ็บปวด

ชายหนุ่ม 6 คนผละออก เมื่อเห็นหญิงสาวใต้ร่างนอนหมดสภาพ กายสาวบอบช้ำ เนื้อตัวมีแต่จ้ำแดงทุกอณูผิว

ราชาใบหน้านิ่ง เดินเข้ามาไกล้ๆ

"เป็นไง ถูกใจไหม ถ้ายังวุ่นวาย คราวหลัง ....จะไม่ใช่แค่นี้ " เสียงเหี้ยมเกรียมเอ่ยเบาๆ

"พี่ราชา....ปูนิ่มขอ..โทษ" มือเรียวเล็กพยายามจะเอื้อมมาคว้า แต่อีกคนถอยหนีอย่างรังเกียจ

ควีนส์ที่นั่งมองภาพสาวตรงหน้ามานานร่วม2 ชั่วโมง ลุกวิ่งไปอาเจียนอย่างสุดจะทน

ใจจริงเธอไม่เคยคิดจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้กับผู้หญิงด้วยกัน แต่อีกคน เป็นคนที่คิดจะทำกับคนที่เธอรักเธอจึงทนไม่ได้ ร่างบางของว่าที่ตำรวจสาว นั่งพิงพนังห้องน้ำนิ่ง มือเรียวเล็กกำแน่น ทุบกระเบื้อง 'ตุ้บๆ' อย่างสับสน สันมือแดงช้ำขึ้นทันตา

'เหอะๆ ! นี่ฉันคือคนที่จะเป็นตำรวจจริงๆใช่ไหม'

ลีโอยืนกอดอกมองอีกคนเงียบๆ ภาพเหตุการก่อนหน้ายังคงซ้อนทับ เหตุการณ์ของหญิงสาวกับชายอื่น

ท้าวหนักเดินตรงกลับไปหาเพื่อนรักในทันที

ราชาที่เห็นอีกคนเข้ามาเสียงขรึมพูดเรื่อยๆ

"ไอ้3 คนนั้น มึงจะเก็บใว้ไหม"

"แน่นอน ว่ากูต้องเก็บใว้ก่อน แล้วก้อวันนี้ น้องมึง ยกให้กูได้ไหม" ลีโอมองจ้องเพื่อนรักด้วยแววตาที่จริงจัง กว่าครั้งไหนๆ

ดวงตาเรียวที่เบิกขึ้นเมื่อได้ยินประโยคของเพื่อนรัก ราชามองนิ่ง ปากหนาพูดสิ่งที่ใจคิด

"กูต้องขอบใจ มึงก่อน ถ้าไม่ได้มึง วันนี้คงมีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง "

"แต่..มันก้อคนละเรื่องกับเรื่องน้องกู จะยกให้มึงรึป่าว มันไม่ได้อยู่ที่กู แต่เป็นน้องกูที่จะไปกับมึงไหม"

ราชาเอ่ยเสียงขรึมมองลีโอนิ่ง

"มึงจะมาโกรธไม่ได้ มึงกับมันไม่ได้เป็นอะไรกัน ถ้ามันมี หรือทำอะไร กับใคร มึงก้อห้ามรู้สึก อย่าเอาความรู้สึกของมึง มาตัดสิน หรือบังคับมัน"

ลีโอมองสบตาเพื่อนอย่างเข้าใจในความหมาย แต่ก้อยังอดหมั่นใส้อีกคนไม่ได้

"กับเรื่องกู เป็น. ไลฟ์โค้ช เชียว ที่กับเรื่องตัวเอง นั่งทำหน้าเป็นหมาสงสัยเคาะนิ้วทั้งวัน ถ้ามึงขยันคิดเรื่องตัวเองเหมือนเรื่องกู น้องดาวเหนือเสร็จมึงไปนานแล้ว ไม่ใช่ลอยตัวเป็นจรเข้ขวางคลองอยู่แบบนี้" ลีโอด่ากราดอย่างสุดจะทน

"ไม่ต้องห่วงเรื่องกูกับน้องมึง ห่วงตัวมึงเองเถอะ กูแค่แจ้งให้ทราบ เดี้ยวจะมางงว่ากูได้กันตอนไหน"

ลีโอยิ้มมุมปากก่อนหันหลังเดินออกไป

'ลีโอมันชัดเจน ชัดเจนว่ามันเอาแน่'

ราชามองตามหลังเพื่อนรัก ฝ่าเท้าหนาก้าวเดินออกไปก่อนจะตรงเข้าห้องที่หญิงสาวอีกคนอยู่รออยู่ในนั้น

ดวงตาเรียวรีทอดมองภาพตรงหน้านิ่ง

ดาวเหนือนอนหลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว

ถ้าวันนี้ปูนิ่มทำสำเร็จ ดาวเหนือจะเป็นยังไง ราชาขบกรามแน่น ภาพในหัวจินตนาการไปทั่ว

'ดาวเหนือที่แหลกสลาย'

'ดาวเหนือที่สะอื้นให้จนตัวโยน'

'ดาวเหนือที่แนบชิดกับชายคนอื่น'

ดวงตาเรียวรีแดงเข้มขึ้น มือหนากำแน่น ก่อนทุบผนังดังตึง!

ดาวเหนือ ที่ได้ยินเสียงดัง ดวงตากลมโต ลืมตามองหาต้นตอของเสียงก้อพบกับชายหนุ่มที่นัดเธอมา

"คุณราชา " เสียงหวานร้องเรียก ก่อนที่คิ้วเรียวน้อยจะขมวดมุ่นกับทางที ที่ดูแข็งกร้าว ของชายหนุ่มตรงหน้า ดาวเหนือยันกายลุกขึ้น ค่อยๆเดินตรงไปหา มือเรียวเล็กแตะที่ข้อมือชายหนุ่มก่อนที่มืออีกข้างจะแตะไปที่แผ่นหลังกว้างเบาๆ

"ไม่เป็นไรนะคะ..คุณราชา...ดาวเหนืออยู่ตรงนี้แล้ว เดี๋ยวดาวเหนือจะช่วยคุณราชาเอง"

เสียงหวานนุ่มนวลปลอบประโลมเบาๆ ราชาตัวแข็งทื่อเสียอาการ ชายหนุ่มเจ็บจนสะท้านถึง

ในอก

'เป็นฉัน...ที่ต้องปลอบเธอแท้ๆ'

'ฉันมันไอ้คนนิสัยไม่ดี...ไม่เคยดูแลเธอ คนชั่วที่เอาแต่มึนตึงใส่เธอ

'ทำไมไม่โกรธฉันสักครั้ง'

'กลับกันพอเป็นเรื่องของฉัน ทำไมเธอถึงรีบมา'

ดวงตาเรียวรีจังจ้องคนตรงหน้า ในใจคิดหลายอย่าง หลายอย่าง......ที่ไม่เคยพูดออกมา

ดาวเหนือเมื่อเห็นราชานิ่งสงบลง ข้อมือเรียวคว้ามือหนามากุม ก่อนจะจับจูงมานั่งที่เตียง ราชาเดินตามมาอย่างว่าง่าย ใบหน้าหล่อมองนิ่งที่แผ่นหลังน้อยของคนที่เดินนำ

'ตัวเล็กขนาดนี้แท้ๆ แต่ใจของเธอใหญ่ ใหญ่เสียยิ่งกว่าใจของฉัน'

"คุณราชา หิวไหม ทานอะไรมาหรือยังคะ" ใบหน้าหวานจับจ้องก่อนจะเอ่ยถาม

"ไม่...ฉันกินไม่ลง" เสียงขรึมที่แหบแห้งตอบเตียงแผ่ว ใบหน้าหล่อจับจ้องมาที่หญิงสาวไม่วางตา

"เธอเคยใจเต้นแรง กับคนคนนึง ทั้งที่เห็นเค้าซ้ำๆมานานไหม" เสียงขรึมเอ่ยถาม

"ทำไมคะ ใจเต้นทำไม เต้นช้า..หรือว่าเต้นเร็ว"

ดาวเหนือถามกลับ ขณะที่นิ้วมือเรียวเล็กแตะที่สันมือหนาข้างที่ฟาดกับผนังห้องจนเขียวช้ำ

"บางครั้งก้อเต้นเร็วจนแทบตาย "

"บางครั้งก้อเต้นช้า..จนหายใจไม่ออก"

"อาจเป็นเพราะว่า สวย"

"เป็นเพราะว่าน่ารัก"

"แค่เห็น...ใจมันก้อสั่น" ราชาเอ่ยเสียงทุ้ม

ดาวเหนือหน้าเศร้าลง

'มาถึงวันนี้ แล้วสินะ วันที่คุณราชา จะมีเจ้าของจริง คุณราชา กำลังตกหลุมรัก' ใบหน้าหวานเศร้าสร้อยลง