รา ชา หวง รัก

A episode ที่ 14 รา ชา หวง รัก

A episode ที่ 14 รา ชา หวง รัก

'ทำไมฉันกับนาย ถึงมั่นคงแบบนี้ไม่ได้'

'เพราะความโง่ของฉัน'

'หรือเป็นเพราะความเจ้าเล่ห์ของนาย'

'เรื่องของเรามันถึงจบแบบนี้'

ร่างสูงสาวท้าวเดินเข้าบ้าน มือหนาเหวี่ยงสูตราคาแพงทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ราชาเดินตรงดิ่งไปกลางบ้านคว้าเอาเหล้าราคาแพงมาถือใว้แน่น มือหนาบีบเกร็งคล้ายต้องการให้มันแหลกตามแรงอารมณ์

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่พื้นกลางห้องแผ่นหลังกว้างพิงโซฟา อย่างไร้เรี่ยวแรง ในใจอัดแน่นหลายความรู้สึก แน่นจนหายใจไม่ออก ราชาขบคิดเรื่องดาวเหนือมาแทบทั้งชีวิต คิดจาก หนึ่ง เป็น สิบ จาก สิบ เป็น ร้อย จาก ร้อย เป็น พัน จาก พัน เป็น หมื่น คิดมานานจนชายหนุ่มไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคิดเรื่องเธอมามากแค่ไหน

ดาวเหนือ เป็นโจทย์ชีวิตที่ยากที่สุดของราชา โจทย์ที่คิดยังไงก้อคิดไม่ออก โจทย์ที่แก้ไม่ได้

คนที่ทำให้ใจสั่น คนที่ ทำให้ขลาดกลัว คนที่ทำให้มีความสุข

มือหนาเปิดขวดเหล้าราชาแพงกรอกเข้าปาก ซ้ำแล้วซ้ำเหล้า ดวงตาเรียวรี มองตรงไปยังประตูหลายครั้ง ไร้วี่แวว ไร้วี่แววของคนที่บอกจะมา

"ถ้าเธอไม่มา ฉันจะทำยังไง " ราชาพึมพำ เสียงทุ้มเริ่มจะยืดยาน

"ลุงคะ เร่งหน่อยได้ไหม" เสียงหวานเอ่ยเร่งรัดโชเฟอร์ ดวงตากลมโตเหลือบมองมือถืออย่างกระวนกระวาย ข้างกายมีของพรุงพลังที่ซื้อเตรียมไปให้คนป่วย

โชเฟอร์วัยกลางคนเหลือบมองเล็กน้อย อย่างเอ็นดู

"ช่วงค่ำรถมันติดหนู หนูใจเย็นลงหน่อยเถอะ" เสียงทุ้มปราม ให้อีกคนสงบลง ดาวเหนือยิ้มน้อยๆ ในใจยังคงว้าวุ่นถึงอีกคน

'คุณราชาจะรอดาวเหนืออยู่รึป่าว'

เวลาล่วงเลยมาเกือบ 2 ชั่วโมง ราชาแค่นยิ้ม

เหลือบตามองนาฬิกา เมื่อมั่นใจแน่แล้วว่าหญิงสาวคงไม่มาหา

ร่างหนาเดินซวนเซหมายใจจะเดินลงมาปิดล้อคประตู

แก๊ก! ประตูเปิดเบาๆ ดาวเหนือเดินเข้ามาอย่างทุลักทุเล ชนเข้ากับอีกคนที่ยืนอยู่หน้าประตู

"อ้ะ!" เสียงหวานอุทานร่างบางเซถลาล้มทับไปที่ร่างแกร่งข้าวของหล่นกระจาย

ราชามองคนตัวเล็กนิ่งใจเต้นโครมคราม จมูกขาวสูดกลิ่นหอมที่คุ้นเลย กลิ่นหอมที่คิดถึงจนเต็มปอด ลำแขนแกร่งยกขึ้นมากระชับกอดดาวเหนือแน่นแนบอก

ดาวเหนือดิ้นขลุกขลัก

ดวงตากลมโต ก้มลงมองชายหนุ่มนิ่งอย่างต้องการคำตอบ

"ไปไหนมา" เสียงขรึมถามนิ่งๆกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยครุ้ง

'รู้อยู่แล้ว แต่ต้องการฟัง ฟังจากปากคนตรงหน้า'

"ดาวเหนือไปเดตมาค่ะคุณราชา" ดาวเหนือเอ่ยเสียงหวานชัดถ้อยชัดคำ

ร่างบางสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงการกอดรัดที่แน่นขึ้นจนรู้สึกร้าวระบม

"ฉันมันใจ ว่าเธอรักฉัน....รักฉันแล้วทำไม....ถึงยังไปกับผู้ชายคนอื่น" เสียงขรึมขาดห้วง อย่างกดอารมณ์

ใบหน้าหวานมองนิ่ง ดวงตากลมโตฉายแววตัดพ้อ

"ดาวเหนือไม่เคยพูด...ว่ารักคุณราชา"

"ดาวเหนือ ต้องรักคนที่รักดาวเหนือ ดาวเหนือถึงจะไม่เจ็บ" เสียงหวานเอ่ยเรื่อยๆ แต่กลับไปจี้ใจคนที่ฟังอยู่ให้อารมณ์ยิ่งคุกรุ่น

"ถ้ามีใครมาบอกว่าชอบเธอรักเธอ เธอต้องรักเค้าตอบรึไง!" เสียงขรึมเข้มตะคอกขึ้น ดาวเหนือสั่นสะท้าน น้ำตาคลอ

ราชาไม่เคยขึ้นเสียง ชายหนุ่มเคร่งขรึม สงบนิ่งอยู่เสมอ แต่วันนี้กับเสียอาการ เสียการควบคุม

'หรือจะป่วยมาก'

มือขาวปาดน้ำตาที่หยดลงมาข้างแก้มลวกๆ ก่อนจะยื่นอีกมือไปแตะกลางหน้าผากชายหนุ่มอย่างเป็นห่วง

ใบหน้าหล่อสงบนิ่ง พลิกตัวคนร่างเล็กลงบนพรมหนานุ่ม ก่อนที่ร่างหนาจะเปลี่ยนไปคร่อมทับแทน ผ่ามือหนาขยับเนคไทรูดออกก่อนจะปาทิ้ง

ดาวเหนือชงักมองภาพตรงหน้าดวงตาเบิกกว้างอ้าปากเตรียมจะถามแต่ช้ากว่าอีกคน ที่กดจูบสวนลงมา ราชาจูบดุดัน รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ริมฝีปากหนาไล่ต้อนขบเม้มริมฝีปากเล็ก อย่างต้องการสั่งสอน สั่งสอน ให้จด ให้จำ

"อื้ออ" เสียงหวานประท้วงผะแผ่ว เมื่อมือหนากระชากเสื้อนักศึกษาตัวเล็กจนกระดุมหลุดขาดวิ่นทุกเม็ดในคราวเดียว ราชาจูบหนักแน่นขณะที่มือหนาก้อไล่สำรวจพรางเปลื้องผ้าของสาวใต้ร่าง ดาวเหนือดิ้นขลุกขลัก มือเรียวเล็กไล่ทุบตีคนตรงหน้าหวังให้ราชาได้สติ

ราชาผละออก มือหนาคว้ารวบข้อมือเล็กตึงแน่น ขณะที่อีกมือ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตราคาแพงจนพ้นตัว มือหน้าละจากคนตรงหน้า กับมาปลดเข็มขัดออกจากเอว

"แกร้ก" เสียงเข็มขัดหนังอันใหญ่ถูกปากระทบพื้นทำให้ดาวเหนือได้สติ ดวงตากลมโต เหลือบมองราชา ที่เปลือยกายเหลือแค่กางเกงซับในตัวเดียว บางอย่างในตัวเองร้องเตือน ว่าครั้งนี้ คนตรงหน้าเอาจริง ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ดาวเหนือตื่นกระหนกร่างบางค่อยๆถอยหนี

ราชามองจดจ้องอย่าง เสียการควบคุม

'เบรคที่มันเเตกไปแล้ว รั้งใว้ไม่ได้อีกต่อไป'

ผ่ามือหนารั้งเอาข้อเท้าน้อย ก่อนกระชากกลับเข้าหาตัว แรงดึงรั้งทำเอากระโปรงนักศึกษาตัวเล็กปริแตก ราชามองอย่างชอบใจ นับเป็นครั้งแรกที่เขาชอบ ชอบที่เธอใส่ไอ้กระโปรงนี่

ฝ่ามือหนารีบยื่นเข้าไปจับก่อนจะฉีกทึ้งออก ดาวเหนือที่ตอนนี้เหลือแค่ชุดชั้นใน ดวงตากลมโตมองใบหน้าอีกคนที่แปลกไป จนเธอนึกกลัว

'คุณราชาแปลกไป'

'หรือนี่เป็นตัวจริงของคุณราชา' ร่างบางครุ่นคิด

'พรึ่บ! ลำแขนแกร่งคว้าร่างบางกลับเข้ามาหา ต้นขาแกร่งกดทับท่อนร่างใว้ ไม่ให้คนตรงหน้าขยับหนี มือหนาเริ่มฟอนเฟ้นหน้าอกขาว รับกันกับริมฝีปากที่ซุกไซ้ขบเม้มช่วงซอกคอ

"เฮือก!" ดาวเหนือสั่นสะท้าน ยามมือริมฝีปากร้อนแตะลงตามร่างกาย

เสียงหวานเอ่ยทักท้วง ขาดห้วง เริ่มกระเส่า

"คะ..คุณ ราชา..อย่าทำดาวเหนือ" ใบหน้าหล่อชงักละจากซอกคอหอม เงยหน้าขึ้นสบกับใบหน้าหวาน ดวงตาเรียวรีมองจดจ้อง ราชายิ้มมุมปาก เคลื่อนกายหนาเข้าประชิด ริมฝีปากหนาสีเข้มกระซิบเบาๆที่ข้างหู

"ความกระหายในตัวเธอมันเกินขีดจำกัดมานานแล้ว และวันนี้ ฉันจะไม่เบรคมันอีก.... ถ้าเธอไม่ต้องการ...ฉันจะให้เธอไป....เธอไปได้เลย" ใบหน้าหล่อจ้องคนตรงหน้านิ่ง

ดาวเหนือก้มหน้างุดร่างบางไม่ไหวติง

'เธอเองก้อชอบเขามากขนาดนี้แท้ๆ ลองเสี่ยงดูดีไหมนะ'

ราชายกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทีของอีกคน

เธอลังเล เธอคาใจ เธอครุ่นคิด แต่เธอไม่หนีเขา

ร่างหนากระโจนเข้าใส่ในทันที

"ดาวเหนือ เลือกฉันได้ไหม เลือกฉันเป็นผัวของเธอ" เสียงขรึมเอ่ยเบาๆ ขณะปากหนากดจูบที่ปากเรียวเล็กซ้ำๆ ย้ำเตือนการเป็นเจ้าของ

ดาวเหนือหน้าแดงซ่านกับถ้อยคำหยาบคายของอีกคน

'คุณราชา ไม่เคยหยาบคาย ไม่เคยเลยสักครั้ง'

ราชาทอดสาวตามองร่างบางที่อยู่ตรงหนา ดวงตาที่เคยนิ่งสนิทฉายแววระยับ

'คนของฉัน่'

'ผู้หญิงของฉัน'

'ความรักของฉัน'

ต่อไปนี้ไม่ว่าจะเสียอะไรก้อไม่เสียดายแล้ว ในเมื่อสิ่งที่ต้องการที่สุดเขากำลังจะได้มา

''แค่จับใว้ให้แน่น ไม่ให้หนีไปได้อีก ถ้าจับเองไม่ได้ก้อใช้ตัวช่วยเอา"

'ดาวเหนือเป็นของราชา'

'ของราชา..แค่คนเดียว'

ใบหน้าหล่อฉายแววเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระโจนเข้าหาร่างบาง ชุดชั้นในตัวจิ๋วถูกชายหนุ่มดึงทึ้งไม่เหลือชิ้นดี

"อื้ออ" ดาวเหนือครางกระเส่า เมื่อถูกริมฝีปากร้อนกดจูบยำ้ลงมา ปากเสียวเล็กแดงช้ำบวมเจ่อ ตากลมโตฉ่ำปรือเหลือบมอง.ราชาที่ก้มลงดูดดุนยอดอกเธออย่างหลงไหล มือหนาบีบขยำหน้าอกขาวสลับกับดูดดุนขบเม้มปลายยอดอกสีสวย