Ep-2 [suffering]
1571 Words
Maxine pov
Ng ako ay nagising nagulat ako ng bigla nasa harap ko si m-mr red
"sir red" saad ko sabay tayu at nag kauntugan kami sa noo
"bastard" saad ni red sakin at tumahimik lang ako
"hahahaha chill red babae yan" saad naman ni keyo
"i don't care dapat pag balik ko wala nayan wala akong balak mag patagal ng babaeng diko kilala" saad ni red at seryusong tumingin sakin
"easy oky wag mong kalimutan dahil sayu nandito yan" saad naman ni keyo ng may biglang tumawag sa phone ko at agad ko itong sinagut at lumayu muna sa tatlo
(ON CALL)
Maxine: ma bakit po? *tanung ko*
Someone: hello ito poba ang anak ni mrs Marie ann
Maxine: a-ako nga po sino po sila *kinakabahang sabi ko*
Someone: ahm... Maam andito po sa hospital ang mama mo na sagasaan po sya ng truck pumunta napo kayu dito para po makausap kayu ng doctor *saad nya sabay pata*
(CALL AND DEAD)
ng marinig ko yun ay parang nanghina ang boong katawan ko at yung paa ko di makagalaw pinilit kung maglakad pero natumba nalang ako at tumulo na ang luha ko at napansin kong nakatingin sakin ang tatlo kaya agad kung pinunasan ang luha ko at lumapit sakanila para mag paalam
"excuse me" saad ko pang agaw attention sakanilang tatlo
"baket" saad ni dail
"maraming salamat dahil dinala nyu ko dito mauuna na ako may kailangan akong puntahan" saad ko at aalis sana ng mag salita si red
"wag kana ulit mag papakita sakin" saad nya at agad akong sumagut
"sige gagawin ko yun" saad ko at umalis na
{HOSPITAL}
andito na ako ngayun sa hospital at madaling nag tanung sa mga nurse
"ms pwede po bang mag tanung may dinala poba ditong nasagasaan ng truck" tanung ko
"kayu po ang anak ni mrs Marie ann" tanung ng nurse
"opo ako nga po" saad ko
"this way po" saad nya at agad naman akong sumunod
Napaluhod ako ng makita ko ang mama ko ang daming naka saksak na hose sakaniya at may naka turok din na oxygen sakaniya
"d-doc ayus lang ba ang mama ko" mahinahong sabi ko
"paumanhin iha pero base saming pag test sakaniya na comatose sya wala pang exact na panahon kung kailan sya magigising dahil sa lakas ng impact ng pag untog nya sa truck" paliwanag sakin ng doctor
"sige po doc pwede na po kayung umalis" saad ko sabay na syang umalis sa pag alis ng doctor ayy agad akong lumapit sa mama ko
"ma ayus lang poba kau sorry ma diko po kayu nabantay patawad ma gumising napo kayu diko po kayang mag isa ma wag naman po kayung mag biro ng ganito ma diba sabi nyu panonoorin nyu pa akong grumaduate ma please ma gumising napo kayuuuuu~~" naiiyak kung hangulngul sa aking ina mula bata nandyan sya para sakin sya lagi ang nakikinig sa problema ko hindi ako papayag na ganto ang mangyayari sa mama ko ng biglang dumating ang mga police na nag iimbistiga sa kaso ng mama ko
"maam kayu po ba ang anak ni mrs" tanung ng isang police
"ako nga po" saad ko sabay punas ng luha
"andito po ang nakabangga sa mama mo gusto ka daw nyang maka usap" saad ni mamang police
"papasukin nyu po gusto ko ring makita ang bumangga sa mama ko at gusto ko malaman ang rasun nya sa pag kakabangga sa mama ko" mahinahong sabi ko ng pumasuk ang bumangga sa mama ko diko mapigilang umiyak at mapaluhod sa sobrang sakit na aawa ako sa mama ko pero naawa rin ako sa taong nasa harap ko napaka tanda na nya para makulong hindi ko kaya to di ako pinalaki ng mama ko ng ganito
"iha humihing ako ng tawad sa nagawa ko sa iyung ina patawarin mo ako iha hindi ko sinasadya ang nangyare" saad ng manong at sinamahan akong lumuhod
"lolo sige napo tumayu napo kayu" saad ko at tumayu na
"hindi iha boong buhay ko itong iisipin ipakulong mo ako sa ksang katulad ko karaptrapt lang akong makulong" umiiyak na sabi nya sakin
"kung ipapakulong ko ho kayu magagalit sakin ang mama ko di nya po ako pinalaki ng walang awa lolo tumayu napo kayu sapat na po sa mama ko na nag sisisi kayusa lahat ng nagawa ninyu sakaniya sapat napo sakaniya na humarap kayu sa halip na magtago umalis na po kayu at wag nyu nalang pung uulitin yun sulitin nyu nalang po ang lahat kalimutan nyu na po na may nabangga kayu" saad ko at itinayu ko na sya
"pero iha" saad nya na agad kung pinutol
"wag napo kayung mag alala ayus lang po hindi kopo kayu kakasuhan" saad ko at sabay na syang umalis kita ko sa mata nya na nag sisisi sya sa lahat at alam kong nahihirapan din sya mabait syang tao dahil kung hindi sya mabait disya haharap dito at hihingi ng tawad samin
"ma nakita nyu po bayun sorry ma ahh diko kasi sya kayang ipakulong" saad ko ng napansin kong basa ang bahagi ng mata ng mama ko at agad ko itong pinunasan at habang ito ay pinupunasn ko ay tumutulo narin ang luha ko babanatayan ko ang mama ko dito
{KINABUKASAN}
Nagising nalang ako sa sinag ng araw na nakaharap sakin at bago ako umalis papuntang trabaho inayus ko muna ang lagay ng mama ko at agad ko syang hinalikan sa noo
"maaa mag hihintay ako na magising ka" saad ko at umalis ng umiiyak
{AT SHOP}
"Andito na ako" saad ko sa mga kasama ko
"ohhh max bat parang namamaga yung mata mo umiyak kaba" tanung ni jane
"anong problema" tanung din ni ashley
"wala wag nyu na tong pansinin" saad ko sakanila ng biglang lumutang si wayne sa harap ko
"san ka nag punta kahapun ang alam namin nag cr kalang" seryusong tanung ni wayne
"huh sorry may pinuntahan pa kase ako" sinungaling kong sabi
"nag hintay lang kami dun" saad ni jane kaya lumapit ako sakanila at niyakap sila
"sorry na diko naman sinasadya ehh" saad ko habang nakayakap sakanila
"wag ka nang mag sorry gets nanamin" saad ni ashley
"habang wala ka may sinabi si dean samin sabi nya mas pinaaga na daw yung pag pasuk natin dun hindi na daw next week bukas na daw dahil daw nakalista na tayu sa mga part timer pwede tayung umalis basta mag papaalam lang" saad ni jane
"copy sige ihahanda ko nalang yung gamit ko para bukas" saad ko ng may dumating costumer kaya kumilus na kami
{4HOURS LATER-BREAK TIME}
"AHHHH.... Ang sakit ng kamay ko" reklamo ni wayne
"kung ayaw mung sumakit edi wag kana mag part time job" saad ni ashley
"ewan ba namin sayu may kaya ka pero mas gusto mong maghirap" saad naman ni jane
"pabayaan nyu na si wayne ito yung gusto nya pabayaan natin syang mahirapan para maranasan nya" depensa ko
"gumaya kayu kay max puro kayu datdat dyan" saad naman ni wayne
"hahahahaha tara na nga sobra na yung break time naten" saad ni ashley sabay sabay kaming umalis sa kinakainan namin at pumunta na sa shop
At ayun na nga nag asikaso na kami sa mga costumer ng makita ko sila keyo at dail na ikinagulat din ng dalawa
"pa order ng ng milktea isang mocha and strawberry" sambit ni keyo at tumingin kay jane
"i-ito na" saad ni jane inasikaso na ang lahat
"hi ms collapsed" saad ni dail at tumingin sakin si ashley at wayne habang si jane napa tigil sa pag aasikaso
"wait sino ms collapsed" saad ni wayne at tumingin ng daretsu
"hehehehehe wayne" kunwari kung tawa
"ms collapsed" sigaw nila jane
"ohhg mukang di nila alam sige salamat dito" saad ni keyo at umalis dun ko na pansin na kasama nila si red
"wow ms collapsed hahahahahaha" natatawang sabi ni jane
"ms collapsed" asar ni ashley at si wayne ay palihim na tumatawa
"pwede ba tumahimik kayu" seryusong sabi ko sakanila ng may biglang tumawag sakin
{ON CALL}
Maxine: hello!! Doc bakit po?? *tanung ko*
Doc: pumunta ka muna your mom is in danger *saad ni doc ikinabagsak ng luha ko at agad ko itong pinatay*
{CALL AND DEAD}
"Mauuna na muna ako sainyu kayu ng bahala dito" saad ko sakanila habang pinupunasan ko ang luha ko
"bat ka umiiyak" saad ni jane na diko sinagut at agad na umalis habang pa alis ako ay na bangga ko naman si red nanaman
"sorry" paumanhin ko at aalis na sana
"waitttt hindi kaba pwedeng mag sorry ng di nag mamadali" saad ni red sakin
"pasensya na kailangan konang umalis" naiiyak kung sabi at agad na umalis
(HOSPITAL)....
"Doc ano pong nangyari" kabadong tanung ko
"we're sorry but your mother..." putol na sabi ng doctor
"ano po yun" tanung ko
"brain dead na ang mommy mo wala na kaming magagawa iha we're sorry" saad ng doctor ng bugla akong napa luhod sa harap nila
"doc nag mamaka awa po ako mag hanap po kayu ng paraan kong pano mapapagaling mama ko wag nyu pi syang hayaan please po doc bigyan nyu po sya bg chance mag babayad po ako kahut magkano po doc mapagaling nyu lang po ang mama kooooo" naiiyak kong sabi at walang tigil na halukhuk
"titugnan namin ang makakaya namin" saad ng doc at umalis sa harap ko
*maaaaaa wag nyu naman akong iwan ng ganitoooo ayuko pa ma please makipag tulungan kayu sakanilaaaa*
- Writer
