Chapter 16
Nagdaan ang dalawang linggo at kahit anino niya hindi ko nakita. I was standing alone in front of our door, waiting for my Austin to come home. He left me with no letters saying 'Hey, worthless wife! I'll leave for only two weeks! Don't dare to look for me because I don't give a damn!' Kahit yun lang ang sabihin niya mas matatanggap ko pa yun kesa ganito. Magmamadaling araw na pero kahit anino ni Austin, wala. I'm really tired, terribly tired. I looked at the sky. Tama pa ba tong ginagawa ko? Am I really stupid? I really love Austin, with all my heart and soul. Pero...pero bakit ngayon....pakiramdam ko iniwan niya na ako nang tuluyan?
Tumulo ang mga likido mula sa aking mga mata at napatawa nang mahina. Kasalanan ko to diba? Ang martyr ko! Ang tanga ko! Ang bobo ko! Ang bobo
