ความปราถนาNC

1155 Words

ตอนที่ 10 ความปราถนาNC “ไม่เหมาะสมยังไง? ..ยิ่งกว่านี้เราก็ทำกันมาแล้ว” ปลายนิ้วของ ธีร์ ลากไปยังแผ่นหลังเนียนละเอียดปลดตะขอบราที่อยู่ด้านหลังออก บราของเธอหลุดไปกองยังเอวคอด สองเต้างามก็ปรากฎเด่นชัดอยู่ตรงหน้า “ไอ้ธามมันเคยแตะต้องออยแบบนี้รึยัง?” “ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ” อรดา แค่นเสียงสูงทั้งที่หัวใจสั่นวูบวาบ เพียงสัมผัสนิดเดียวของเขาก็ทำให้เธอวาบหวามจนเกินจะต้านทาน และธาม ไม่เคยสัมผัสเธอเช่นนี้ เขาให้เกียรติและเป็นสุภาพบุรุษจนเธอยกเขาไว้บนหิ้ง เขาบอกให้เวลาเธอได้เรียนรู้ตัวตนของเขาจนกว่าจะแต่งงาน เขาแสนดียิ่งนัก ไม่เหมือน.... “อืม อยากรู้จังสงสัยพี่ต้องพิสูจน์เอง” เขาหัวเราะต่ำในลำคอ ก่อนที่หญิงสาวจะร้องปราม ริมผีปากหยักก็ก้มลงครอบครองเต้างาม ดูดดุนยอดทรวงสีทับทิมจนเป็นใตแข็งในปาก ขณะที่มือบีบขยำอีกข้างสลับไปมา ความนุ่มนิ่มจากเรือนร่างของเธอทำให้เขาคลายความหงุดหงิดใจลง ธีร์ฟอนเฟ้นเต้างามสลับไปมาเนิ่นนานฝากรอยจ๊ำแดงไปทั่วผิวขาวละเอียดอย่างย่ามใจ เหมือนต้องการฝากไว้นี่เป็นรอยจากเขา “พะ..พอแล้วค่ะ” เธอเอ่ยปรามเสียงสั่นระริก ทว่าธีร์ไม่สนใจเขาเงยหน้าขึ้นมองเธอแล้วประกบจูบยังริมผีปากจิ้มลิ้มอีกครั้งบดเคล้าอย่างดูดดื่มเนิ่นนาน เนื้อตัวของเธอถูกเขาฟอนเฟ้นไม่หยุด เมื่อเขาได้ลิ้มรสความหอมหวานอีกครั้ง เขาก็อยากจะได้มากกว่านี้ และอยากจะรู้นักว่าที่ผ่านมาเธอคิดถึงเขาแค่ไหน “พี่แค่อยากรู้ว่าตรงนั้นของออยเป็นอย่างไงบ้าง?” มือหนารวบเอวคอดของเธอยกขึ้นให้นั่งยังขอบโต๊ะ ร่างใหญ่ทรุดตัวลงต่ำ ถลกชายกระโปรงขึ้น ลูบไล้ยังโคนขาอ่อนขาวเนียนและเนินเนื้อกึ่งกลางกายก่อนจะรูดรึงแพนตี้ตัวสวยลง “มะ ไม่ได้นะ” เธอปรามเขาเสียงสั่นระริก ขณะท้าวแขนไปด้านหลัง “ไอ้ธาม มันแตะต้องตรงนี้ของออยรึยัง?” “มะ..ไม่” “งั้นเหรอ?” “คุณธีร์” ความวาบหวามเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างเมื่อปลายนิ้วแข็งเริ่มลากยังรอยแยกกลีบละมุนของเนินเนื้ออ่อนนุ่ม มือหนาอีกข้างของธีร์ตรึงสะโพกเธอไว้บนโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำเมื่อเห็นความสวยงามตรงหน้าที่ไม่ต่างจากวันแรกที่เขาได้สัมผัส สองกลีบละมุนที่มีไรขนบางๆแสนงดงามยังเบียดชิดและฉ่ำวาวราวหยาดน้ำค้าง ชายหนุ่มคำรามต่ำในลำคอ เมื่อรู้สึกถึงความกระหายจนต้องโน้มหน้าลงใกล้และสัมผัสด้วยลิ้น “อ๊าย..” เพียงแตะเบาๆตรงติ่งเกรสอ่อนไหวนั้นก็ตอดรัดเขา ธีร์ ดูดดุนลากเลียแทรกซอนยังกลีบละมุน หลอกล่อน้ำหวานให้ไหลซึมซ่านและดูดกินอย่างหิวกระหายราวกับเป็นแหล่งน้ำชั้นดี แรงดูดอย่างเนินนาบหนักหน่วงนั้นทำให้ร่างเล็กไหวระริก “อืม ...ออยยังคิดถึงพี่” ธีร์เอ่ยเสียงทุ่มต่ำ หน้าหล่อเหลายังอ้อยอิ่งอยู่ตรงเนินเนื้อกึ่งกลางกายของเธอ แค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าไอ้ธามนั่น ยังไม่ได้แตะต้องเธอแม้เพียงนิด และเขาก็รู้ด้วยเพราะสาเหตุอะไร “หึ” อยากจะเกี่ยวดองกับวิวัฒน์โรจน์มากขนาดนั้น ยังไม่แตะของดีที่ใกล้แค่เอื้อม ไปกินของ... “มะ..ไม่ คุณธีร์ หยุด..” หัวใจของอรดาเต้นระส่ำ ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและสับสน เมื่อความปราถนามากมายถูกกระตุ้นจนเธอเริ่มจะโอนอ่อนและหลงไปการล่อลวงของเขา เธอเป็นอะไรกันแน่... “อยากให้หยุดจริงเหรอ?” ธีร์เงยหน้ามอง ถามเสียงทุ้มต่ำ อรดารู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยเมื่อเขาสอดนิ้วเรียวเข้ายังโพรงนุ่ม เคล้าคลึงจุดกระสันอ่อนไหวที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน “อื้อ..” “เหมือนออยจะคิดถึงพี่มากเลยนะ” เขากระซิบต่ำข้างใบหูยั่วเย้าให้อารมณ์เธอปั่นป่วนยิ่งกว่าเดิม “แค่แตะนิดเดียวก็แฉะแล้ว แถมยังตอดรัดนิ้วพี่ซะแน่นเลย ...ถ้าเป็นเอ็นพี่จะขนาดไหน” ประโยคห่ามๆของเขา ทำให้เธอหลุบตาลง มองนิ้วเรียวของเขาที่หลุบเข้าออกในกลีบร่องของตัวเอง และมีหยาดน้ำใสซึมซ่านออกมาจนเลอะโคนขาเปรอะเปรื้อนพื้นโต๊ะ ความเสียวซ่านแผ่เข้าไปในยังกึ่งกลางกายจนต้องเผลอครางออกมา “คุณธีร์ อื้อ...” ธีร์ ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูนเด่น เมื่อได้ยินเสียงหวานจากปากจิ้มลิ้ม และยังมวลเนื้อที่ตอดรัดตัวตนของเขาอีก นั่นทำให้หน้าหล่อเหลาแดงก่ำอย่างทรมาน เขาอยากได้มากกว่านี้ อยากกระแทกกระทั้นเข้าไปในตัวเธอ ให้สมกับที่เขาคลุ่มคลั่งจนแทบจะบ้า นัยน์ตาสีนิลเข้มดำมืดขึ้นยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มออกแรงที่ปลายนิ้วถี่เร็วขึ้น เร่งให้เสียงครางหวานออกจากปากของเธอ จนหญิงสาวขยุ้มแขนข้างนั้นของเขาไว้แน่น “ออย!” “คุณธีร์!” เธอครางเสียงหวานระริก แผ่นหลังโก่งโค้งขึ้น ทรวงอกอวบอิ่มตระหง่านอยู่ตรงหน้า ธีร์ก้มลงครอบครองมันอีกครั้ง ดูดตวัดเลียรสหอมหวานที่เขาหลงไหล ขณะที่นิ้วเรียวแข็งยังเคลื่อนขยับไม่หยุดหย่อน ทำให้อารมณ์ปราถนาเธอพุ่งสูงขึ้นอย่างที่เขาต้องการ อรดารู้สึกเหมือนร่างกายหดเกร็ง สมองเริ่มจะขาวโพลน ทั้งเกลียดร่างกายตัวเองที่ง่ายกับการสัมผัสที่ล่อลวงของเขา จนมิอาจจะปฎิเสธได้ ปล่อยให้ปากและลิ้นดูดเลียและปรนเปรอเธอไปทั่วร่าง ทั้งนิ้วเรียวที่ครูดสีถี่กระชั้นในโพรงนุ่ม ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างเธอจนแทบลืมทุกสิ่ง จนกระทั่งร่างกายของเธอกระตุกเกร็ง และปลดปล่อยน้ำหวานออกมา ธีร์ถอดถอนนิ้วออก หน้าหล่อเหลาก้มลงเลียหยาดน้ำใสที่ปลายนิ้วและมองเธอด้วยสายตาปรือเชื่อม อรดา หอบหายใจกระเส่า แขนเรียวยังคงยันกับขอบโต๊ะไว้แม้รู้ว่าตัวเองจะไร้เรี่ยวแรง ทว่าก็ยังมองเขากลับอย่างตำหนิ ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยแฝงการตัดพ้อและสับสนใจคราเดียวกัน ทว่า ธีร์ กลับมองกริยานั้นของหญิงสาวว่าคือความยั่วยวน เพราะนั่นคืออารมณ์ปราถนาดิบที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าสวยจัดที่แสนอ่อนหวาน เขาชอบที่จะเห็นเธอแสดงกริยานี้ และส่งเสียงหวานกระเส่าเมื่อเรียกชื่อเขาแบบนี้ “เราไม่ควรจะ อื้อ..”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more