หนามในใจ
1109 Words
ตอนที่ 11
หนามในใจ
“อยากฟังเสียงคราง ...ว่าที่น้องสะใภ้ทั้งคืนเลย”
“ปล่อยออยได้แล้ว”
อรดา ดันเขาออกห่างรีบหุบขาเรียวสวยเข้าหากัน เมื่อเสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้น และเป็นสายจากเลขาหน้าห้อง หญิงสาวลังเลเล็กน้อยเมื่อหันมามองหน้าหล่อเหลาที่นิ่งเฉยเหมือนทองไม่รู้ร้อน นั้นทำให้เธอกดรับสายของ ขวัญตา เลขาตัวเองอย่างรวดเร็ว
“ว่าไงขวัญ?”
“คุณออยมีประชุมกับแวนเดอร์ช่วงบ่ายสามนะคะ”
“ได้ ตามนั้น”
เธอตอบเสียงเข้ม ก่อนะกดวางสาย
กริ๊ก!
“ให้พี่เข้าประชุมด้วยมั้ย?”
ธีร์ ถามเสียงราบเรียบ เมื่อขยับตัวไปหยิบทิชชู่และย่อกายลงเช็ดคราบน้ำใสระหว่างเรียวขางามของเธออย่างใจเย็น ทว่ามือนิ่มนั้นกลับปัดออกอย่างรวดเร็ว และเอื้อมหยิบแพนตี้ที่กองกับพื้นมาใส่โดยไม่หันมองหน้าเขาแม้แต่นิด
“ไม่ต้องค่ะ นี่เรื่องภายในของวิวัฒน์ ไม่ใช่เรื่องที่ผู้บริหารระดับสูงของอนันตกรต้องมาเสียเวลาขนาดนั้น อีกอย่างเราสองคนไม่ควรทำแบบนี้ เราควรข้องเกี่ยวกันแค่เรื่องงานอย่างเดียว”
เสียงของเธอสั่นระริก ขณะที่ชายหนุ่มยักไหล่อย่างไม่ยีหระ ร่างหนาขยับเข้ามาใกล้และช่วยเธอติดตะขอบราด้านหลังให้ สัมผัสจากนิ้วร้อนนั้นทำให้ อรดา รีบผละออกห่าง
คิ้วหนาของ ธีร์ ย่นเข้าหากัน
“คิดว่าทำแบบนี้ จะทำให้วิวัฒน์กล๊าสดีขึ้นเหรอ? คิดเหรอว่าคนอย่างไอ้ธามมันจะมีน้ำยาขนาดนั้น”
ดวงตาของธีร์ดำมืดขึ้น เมื่อจับบ่าบางให้หันกลับมา และเห็นดวงตาคู่สวยมีน้ำใสเอ่ออยู่ในนั้น เขาใช้หลังมือปาดเช็ดอย่างอ่อนโยน ทว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นกลับเรียบเฉยราวกับฉาบไว้ด้วยน้ำแข็ง นั่นทำให้หน้าสวยเชิดขึ้นและเอ่ยเสียงเข้ม
“ออยเลือกเขาแล้ว ..ออยอยากแต่งงานกับเขา”
ต่อให้ ธาม ไม่เลิศเลอเฟอร์เฟคดั่งลูกคนโตของเจ้าสัวย้ง เธอก็เลือกธาม เพราะคนอย่างคู่หมั้นหนุ่มก็เหมือนสายน้ำเย็นๆที่อยู่ใกล้แล้วสบายมากกกว่า ไฟกองใหญ่อย่างธีร์ ที่เหมือนว่าเข้าใกล้คราวใดก็พร้อมจะแผดเผาเธอได้ทุกเมื่อ
เธอรู้สึกเช่นนั้น และธามน่าจะเหมาะกับเธอมากกว่า
“รู้จักมันดีแค่ไหนเชียว? การใช้ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆนะ”
น้ำเสียงของ ธีร์ จริงจังขึ้น ตัวเขาเองอายุมาจนสามสิบสอง ยังเห็นว่าการแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ที่ไม่ควรจะทำด้วยอารมณ์ชั่ววูบ และตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็ยังไม่เคยรู้สึกอยากจะแต่งงานกับใครเลยสักครั้ง
อาจเพราะเติบโตมาท่ามกลางความมั่งคั่งที่โดดเดี่ยว เขาเป็นลูกของ แม่วาสนา เมียเอกของเจ้าสัวย้งที่ได้จดทะเบียนสมรสก็จริง ทว่าความอบอุ่นนั้นก็ไม่เคยบังเกิดขึ้นในใจ เพราะเกิดมาไม่ถึงสิบขวบ แม่เขาก็จากไปเพราะโรคหัวใจ
วันนั้น เตี่ยของเขาร้องให้ฟูมฟายปานจะขาดใจ
แต่หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน น้ำตาของเจ้าสัวย้งก็เหือดแห้ง เมื่อพา ศจี เมียเก็บที่มีลูกด้วยกันตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เข้ามาในบ้าน เขามีน้องชายและน้องสาว คือ ธาม และ ทิวา หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนว่าพ่อที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเขาเปลี่ยนไป แม้เจ้าสัวย้งจะบอกทุกคนเสมอว่า เขาและแม่คือที่หนึ่งไม่มีใครมาทดแทนได้
ก็แค่สมปากของผู้ชายคนหนึ่ง เพราะไม่เพียงแต่มีศจี เท่านั้น เจ้าสัวย้ง ก็ยังมีบรรดาเมียอีกหลายต่อหลายคน ทว่ายังดีที่ ศจี กีดกันจนยังไม่มีใครได้ออกหน้าตาเท่าไหร่
เขาถูกส่งให้ไปเรียนโรงเรียนประจำตั้งแต่มัธยมที่อังกฤษ แต่กระนั้นก็ยังถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดยคนของ อนันตกรกุล แม้จะเรียนหนัก แต่เขาก็ต้องฝึกการบริหารงานด้วยการสั่งการทางไกลมาเป็นระยะโดยคำสั่งของเตี่ยอยู่เสมอ
“สักวัน ทุกอย่างมันจะเป็นของลื้อนะธีร์”
เจ้าสังย้ง พูดไว้เช่นนั้น เขาก็แค่ทำตามเพราะอย่างไงเสีย เขาก็ต้องการที่จะทำในสิ่งที่สมควรทำ ตามคำสั่งของ พิเชษฐ์ คนเก่าแก่ของแม่ที่ดูแลเขามาแต่เด็ก
“เจ้าสัวรักคุณธีร์กับคุณวาสมาก ท่านตั้งความหวังไว้เยอะ อย่าทำให้คุณวาสผิดหวังนะครับคุณธีร์ ทุกอย่างของอนันตกร อย่างไงก็ต้องเป็นของคุณธีร์”
พิเชษฐ์ พร่ำบอกเขาเสมอ เวลาที่เขาเหนื่อยท้อ ล้า เกเร ไม่อยากเรียน จนต้องหนีออกจากหอพัก ทว่าในปีเกือบสุดท้ายของการเรียนชีวิตก็เริ่มสดใสขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อเขาเจอกับเธอ หญิงสาวผู้สดใสจากเมืองไทย
เขาไม่ใส่ใจอยากจะรู้ด้วยซ้ำว่าครอบครัวเธอเป็นยังไง ภูมิหลังแบบไหน ทั้งที่ทุกคนที่เขาคบและรู้จักต้องถูกตรวจสอบตัวตนเป็นอย่างดีด้วยคนของอนันตกรกุล
แต่กับเธอคนนี้เขาไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น
เธอเองก็เช่นกัน ....
“เราเป็นแฟนกันมั้ยออย”
“อืม”
เธอพยักหน้าตอบรับเขาเมื่อผ่านคืนวันอันเร่าร้อน ความอ่อนนุ่มของเรือนร่างเปล่าเปลือยและผิวเนียนนุ่มละเอียดที่เขาได้สัมผัสนั้น ยังตราตรึงอยู่ในใจ
“ว่าแต่พี่ธีร์จะคบออยได้กี่วัน?”
“พูดอะไรแบบนั้น”
“ก็เห็นสาวๆพี่ล้อมหน้าหลังขนาดนั้น ไม่รู้ออยจะตกกระป๋องตอนไหน” เธอหัวเราะอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนที่ร่างนั้นจะถูกเขาคร่อมทับ และป้อนจูบแสนดูดดื่มให้
“หึงพี่เหรอครับ?”
เขากระซิบเสียงแหบพร่า สอดสวมตัวตนเข้าไปในกายเธอ ก่อนที่หน้าสวยผุดผาดนั้นจะบิดเหยเกด้วยอารมณ์ปราถนาที่เร่าร้อนครางเรียกชื่อเขาเสียงหวานกระเส่าแสนไพเราะ
“คุณธีร์!!”
“หึงขนาดนี้ก็ต้องตามติดพี่ไม่ปล่อยนะ..อย่าหนีไปไหนนะครับ” เขาบอกชิดริมหูขาว ขณะกระแทกกระทั้นเข้าไปอย่างหนักหน่วง
แต่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ทิ้งเขากลับมาเมืองไทย
และในวันนี้ อรดา วิวัฒน์โรจน์ กลับเอื้อนเอ่ยคำที่เขาไม่อยากจะได้ยินที่สุดว่าอยากจะแต่งงานกับธามน้องชายต่างมารดา คนที่เป็นเสี้ยนหนามในใจเขาอย่างที่สุด
...แล้วทำไมเขาจะต้องยอมเจ็บคนเดียว
**************
- Writer
- chap_listContents
- likeADD