ตอนที่ 9
ของต้องห้าม
“คิดถึงจูบพี่วันนั้นมั้ย..ออย?”
เขาพูดบ้าอะไร!
“คุณธีร์ ถอยไปก่อนค่ะ”
“กลัวจะคนอื่นจะรู้เหรอ? ว่าเราเคยคบกันมาก่อน” คิ้วหนาของ ธีร์ ขมวดเข้าหากัน เมื่อมองใบหน้าหวานหยอดที่ตอนนี้เป็นประกายระเรื่อ นั่นยิ่งเพิ่มความเย้ายวนจนเขาไม่อาจจะทานทนได้อีกต่อไป
“เหมือนนี่จะไม่ใช่นิสัยคุณธีร์เลยนะคะ?”
อรดา แค่นเสียงสูง เพราะที่ได้รู้จักเขาในช่วงเวลาขณะหนึ่งพอจะทราบมาว่าลูกชายคนโตของเจ้าสัวย้ง ควงสาวไม่ซ้ำหน้าและไม่เคยจะอาลัยอาวรณ์กลับใครเลยสักคน แถมไม่เคยต้องการให้คู่ขาที่คบด้วยมาโพนทะนาให้ใครฟัง
ทว่ากริยาตอนนี้ของเขาไม่ใช่
“ออยรู้จักพี่ดีแค่ไหนเชียว”
กรามของธีร์ ขบเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูนเด่น ดวงตาคู่สีนิลเข้มหลุบลงต่ำ ไล้นิ้วมือเรียวยังแก้มเนียนเบาๆ “แน่ใจเหรอว่านอนกับพี่ไม่กี่ครั้ง จะรู้จักพี่ทุกซอกทุกมุมแล้ว”
“ออยว่าคุณธีร์หยุดคุกคามออยดีกว่า ไม่งั้น..”
“ไม่งั้นทำไมเหรอ?”
เขาเอ่ยถามอย่างยั่วยวน “จะเรียกคนให้มาช่วย หรือจะให้ป่าวประกาศว่าผัวเก่าที่เป็นพี่ของว่าที่ผัวใหม่ลวนลาม หรือว่า..”
พลั่ก!
“คุณธีร์!” เธอผลักเขาเต็มแรง และส่งสายตาโกรธเกรี้ยวให้ ทว่าเพียงพริบเดียว มือหนาก็รวบสองมือเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว และกดร่างเธอจนชิดกับผนัง
“ทำไมละ?พี่พูดแทงใจดำ?”
เพิ่งรู้ว่าเขาเป็นคนนิสัยเสียได้ขนาดนี้ ไม่คิดมาก่อนเลย
“คุณธีร์ต้องการอะไรจากออย?”
แม้จะรู้ว่าคนแบบเขาต้องการแค่มาปั่นป่วนเธอเล่นๆ เพราะรู้สึกเสียหน้าที่เธอมากลายเป็นคู่หมั้นน้องชายต่างมารดา แต่ก็ไม่เห็นว่าเขาจะต้องลงทุนเสียเวลามากขนาดนี้ ทั้งที่ตอนคบกันก็ไม่เห็นว่าเขาอยากจะจริงจังอะไรกับเธอ
“พี่รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง”
“เลยจะมาแกล้งออยงั้นเหรอ?แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร”
หน้าสวยเชิดขึ้น
“ก็คงมี”
“ปล่อยออยไปเถอะ พี่เองก็ไม่ได้คิดอะไรกับออยอยู่แล้ว”
“รู้ได้ไงว่าไม่คิด”
ประโยคคำถามกลับนั้นทำให้ ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอไหวระริกเล็กน้อย ต้องยอมรับว่า ธีร์ เป็นคนรูปหล่อที่มีเสน่ห์อย่างเหลือล้น เพียงเขาพูดคำหวานไม่กี่คำก็ทำให้ใจสาวๆอ่อนยวบได้ แต่มันจะไม่เกิดขึ้นกับเธออีกแล้ว
อย่าหวังว่าเธอจะหลงกลในความเร่าร้อนของเขาอีก
“ออยกำลังจะแต่งงานกับคุณธาม”
หญิงสาว เอ่ยย้ำเสียงแข็ง ยืนยันถึงเจตนารมณ์ของตน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ เธอจะเดินหน้าต่อ ไม่อยากใส่ใจความความรู้สึกอ่อนไหวของตัวเองอีกแล้ว
“ออยรักเจ้าธามเหรอ?”
เสียงทุ้มเอ่ยถาม ใบหน้าหล่อเหลาเบียดชิดใกล้ นิ้วเรียวเชยคางมนของเธอให้สบตา อรดากรอกตาหลบสายตาคมเข้มของเขา
รัก เหรอ? มันสำคัญอย่างไง ทำไมเธอจะต้องคิดถึงเรื่องนั้น ในเมื่อที่ผ่านมาเธอก็ไม่คิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญกับเธอแต่อย่างใด เพราะรักไม่รัก เธอก็ต้องทำเพื่อความเหมาะสมมากกว่าหัวใจของตัวเองอยู่แล้ว
“ไม่เกี่ยวกับคุณธีร์”
“เกี่ยวซิ”
“คุณธีร์ต้องการอะไรกันแน่?”
เธอเอ่ยถามย้ำอีกรอบ นั่นทำให้มุมปากของธีร์ยกยิ้มขึ้น
“พี่ยังกินออยไม่อิ่ม”
เขากระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูเล็ก สูดดมกลิ่นหอมที่คุ้นเคยอย่างย่ามใจ โดยไม่สนใจว่าตอนนี้ร่างนิ่มตรงหน้าคือ ว่าที่น้องสะใภ้ ที่เป็นของต้องห้ามที่ไม่ควรจะแตะต้องสัมผัสด้วยแรงปราถนา
แต่ใครสนละ! เธอเป็นของเขามาก่อน
และไม่ควรจะเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น
“มะ ไม่ อื้อ...”
คำปฎิเสธของเธอหลุดหายไปในลำคอ เมื่อริมผีปากหยักทาบทับกับเรียวปากอ่อนนุ่มที่ทำให้ปั่นป่วนใจมาหลายวัน มือหนาสอดเข้าเรือนผมสลวยยังท้ายทอยเธอด้านหลังตรึงศรีษะทุยของเธอให้ได้องศา และบดเคล้าจูบอย่างหนักหน่วง
อรดา ตัวชาวาบ แต่พยายามแข็งขึนตัวตนอย่างเต็มที่ ไม่ยอมให้ลิ้นสากร้อนรุกเร้าเข้ามาโดยง่าย ริมผีปากอิ่มเม้มเบียดเข้าหากันอย่างต่อต้าน เมื่อได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดจากตัวเขาที่ทำให้เธอรู้สึกว่าเริ่มจะจิตใจกระเจิดกระเจิง
ไม่! เธอจะไม่หลงใหลได้เคลิ้มกับเขาอีกต่อไป
“หึ”
ธีร์คำรามต่ำในลำคอ ตระหนักได้ถึงอาการต่อต้านขัดขืนของคนตัวเล็ก ริมผีปากหนาจึงบดเคล้าอย่างเนิบช้านุ่มนวล ไม่รุกเร้าจาบจ้วงเหมือนวันก่อน และเมื่อเรียวปากนิ่มเผยอออก ลิ้นสากร้อนก็แทรกสอดเข้ายังโพรงปากนุ่ม
“อื้อ”
เธอกำลังจะร้องห้าม ทว่าริมผีปากเย็นกลับโลมเล้าบดเคล้าอย่างอ่อนโยน ลิ้นสากตวัดรัดรึงเรียวลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม จนเธอโอนอ่อน ธีร์จึงบรรจงจูบต่อเนิ่นนานตักตวงความหวานล้ำที่เขาโหยหามาหลายวันและสิ่งนี้มันรบกวนจิตใจเขามาตลอด
“พี่รู้ว่าออยชอบสัมผัสของพี่”
ธีร์ถอนริมผีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะพรมจูบไปยังซอกคอระหง และขบเม้มเนื้ออ่อนข้างลำคอเบาๆ มือหนาแกะกระดุมเสื้อชุดเดรสของเธอทีละเม็ด เขี่ยเพียงเบาๆ ผ้าลื่นเงานั้นก็เลื่อนหลุดกองยังเอวคอด
นั่นทำให้ อรดา ได้สติ...
“พี่กำลังทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม ยะ อย่า...”
น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าอย่างตระหนก มือนิ่มพยายามดึงสาบเสื้อชุดเดรสขึ้นมาปดปิดทรวงอกอิ่มที่มีเพียงบราเซียร์ตัวสวยกั้นไว้ ทว่าชายหนุ่มกลับตรึงร่างเธอเบียดชิดกับผนัง
มุมปากของเขายกโค้งขึ้นอย่างชั่วร้าย เมื่อมองอกอวบอิ่มขาวผ่องตรงหน้า มืออีกข้างไล้ยังผิวเนียนละเอียดส่วนนั้น จากขอบบราลูกไม้ที่โอบอุ้มสองปทุมถันงดงาม
ลมหายใจของธีร์คล้ายจะเริ่มติดขัด
“ไม่เหมาะสมยังไง? ..ยิ่งกว่านี้เราก็ทำกันมาแล้ว”
*******************