พนันสวาท

EP 1/2 พนันรัก

วันนั้นทั้งวันลิลนาพยายามคิดหาทางออก เธอคงไม่มีทางยกเลิกการพนันในครั้งนี้ได้ จึงต้องหาทางเล่นงานคนอย่างเลโอให้เขาเพลี่ยงพล้ำพ่ายแพ้ก่อนที่ตัวเองจะกลายเป็นแมวแก่เชื่องๆ ให้เสือร้ายหน้าละอ่อนอย่างเขาเคี้ยวเล่น เลโอเป็นเพลย์บอยตัวฉกาจ ต้องมีจุดอ่อนในความเก่งกาจ ของเขาบ้างละน่า

ลิลนานั่งคิดนอนคิดกระทั่งเพื่อนสาวเลิกงานกลับมาที่คอนโดฯ หลังน้อย

เจนจิรานั่งขัดสมาธิบนโซฟาเดี่ยว ในมือมีบะหมี่ชามใหญ่ควันฉุยส่งกลิ่นหอมทั่วท้อง ดวงตาใต้แว่นเลนส์ใสจ้องเพื่อนรักที่นอนทอดร่างบนโซฟา ลิลนายังสวมชุดทำงานของวันนี้ และกำลังหน้าดำคร่ำเครียด คงจะคิดหนักเรื่องบางอย่าง อะไรกันนะที่ทำให้คนจริงอย่างลิลนาเป็นเอามากถึงขนาดนี้

“ยัยลิล” เจนจิราเรียก วางชามบะหมี่ที่เหลือแต่น้ำใสๆ ลงบนโต๊ะกระจกเตี้ยๆ ตรงหน้า

“หือ...อะไร” คนถูกเรียกขานรับแล้วถามกลับ ยังไม่ยอมลุกขึ้นนั่ง นัยน์ตากลมโตดำขลับที่ไม่ได้ถูกบดบังด้วยแว่นสายตา ทอดมองฝ้าเพดานพลางครุ่นคิด

“แกเล่าเรื่องเมื่อเช้าให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้นะ” เจนจิราทวง

ลิลนาถอนหายใจ ไม่อยากเล่า แต่ก็ต้องเล่าเพราะยัยเจนจิราคงตื๊อให้เล่าจนกว่าเจ้าหล่อนจะรู้นั่นแหละ

“คือว่า...ฉัน...ฉันดันไปพนันกับเลโอไว้น่ะ”

“พนัน...อาฮะ เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว แต่พนันอะไรล่ะ” เจนจิราทวนความจำให้ สีหน้าบ่งบอกว่ารำคาญจัด อยากให้ลิลนาเล่าเร็วๆ มือข้างหนึ่งยกกระป๋องน้ำอัดลมขึ้นกระดกถี่ๆ

“ก็...พนันว่าถ้าฉันทำให้เขารักได้ เขาจะกลับฝรั่งเศส”

พรวด!

“แค่กๆ อะไร! แค่กๆ อะไรนะ แกเล่นบ้าอะไรเนี่ย” เจนจิราสำลักหน้าดำหน้าแดง น้ำอัดลมที่เพิ่งดื่มเข้าไปพุ่งพรวดออกมาทางเก่าเลอะไปทั้งตัว

ลิลนาจำต้องลุกขึ้น หญิงสาวหน้าตึงเมื่อความซกมกของเพื่อนสาวทำเอาใบหน้าของตัวเองโดนลูกหลงไปด้วย

“นั่นสิ ฉันก็ว่าฉันคงบ้าไปแล้วจริงๆ” ว่าพลางหากระดาษเช็ดหน้ามาซับใบหน้าสวยที่เลอะละอองน้ำอัดลม

เจนจิรายกมือเช็ดริมฝีปากลวกๆ ปากก็ขมุบขมิบให้พรเพื่อนรักที่ไปพนันอะไรแผลงๆ

“ยัยลิล แกเสร็จเด็กน้อยตาน้ำข้าวแน่ๆ เลโอน่ะเสือผู้หญิงชัดๆ” บรรณาธิการมาดเซอร์ข่มเพื่อนยกใหญ่ ให้เจ้าหล่อนได้รู้สำนึกว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นสิ้นคิดสิ้นดี

“ยัยเจน! แกจะตอกย้ำซ้ำเติมฉันให้มันได้อะไรขึ้นมาเนี่ย แค่นี้ฉันก็กลุ้มจะตายอยู่แล้วนะ” ลิลนาโอดครวญ หยิบแว่นสายตาที่เสียบไว้ที่คอเสื้อมาสวมอย่างกระแทกกระทั้น

“เฮ้อ...ก็แกหาเรื่องใส่ตัวนี่นา ฉันว่าอีตาเจ้านายชั่วคราวนี่ต้องแอบเล็งแกไว้แล้วแหละ เชื่อสิ”

“ไม่รู้สิ ฉันอยากรู้แค่ว่าจะทำยังไงให้เกมพนันมันยุติโดยเร็วที่สุด ฉันไม่มั่นใจตัวเองเลยว่าจะต้านทานเสน่ห์อันล้นเหลือของผู้ชายคนนั้นได้ แค่เขาจ้องตาฉันก็จะละลายแล้วแก ฮือ....” ลิลนาสารภาพ ส่งเสียงร้องไห้เหมือนเด็กถูกรังแก

“เล่ารายละเอียดอีกนิดซิ เดี๋ยวฉันช่วย” เจนจิราบอกแล้วนั่งเงียบฟังสิ่งที่ลิลนาเล่า ขณะเดียวกันก็ใช้สมองอันชาญฉลาดหาทางช่วยเพื่อนให้พ้นวิกฤติในครั้งนี้

“เอางี้สิ” เจนจิราโพล่งขึ้นหลังจากที่ลิลนาเล่าจบไปชั่วอึดใจ “แกก็บอกเขาว่าระหว่างที่คบกันเป็นแฟน เขาห้ามมีผู้หญิงคนอื่น ถ้าเขาผิดข้อตกลงนี้ก็ให้ถือว่าการพนันนี้แกชนะ เพราะคนเป็นแฟนกันต้องห้ามนอกใจ” เจนจิรากล่าว

ลิลนายิ้มออก “ใช่! ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงนะ ขอบใจมากเพื่อน” เธอชูนิ้วโป้งทั้งสองข้างให้เพื่อนรัก ใบหน้าที่อมทุกข์มาทั้งวันเริ่มมีรอยยิ้มเข้ามาทักทาย

“เพลย์บอยอย่างเลโอน่ะ อดใจไม่ได้หรอก เชื่อฉันสิ”

เจนจิราสบประมาท เลโอจะห้ามใจไม่ยุ่งกับหญิงอื่นได้หรือ เขาออกจะเจ้าชู้ขนาดนั้น แน่นอนว่าถ้าเขาคิดนอกใจคู่เดต ลิลนาก็จะได้ใช้โอกาสนี้ยกเลิกการพนันโดยที่เจ้าหล่อนเป็นฝ่ายชนะ รับผลประโยชน์ไปเต็มๆ

“เสร็จฉันละเด็กน้อย หึๆ” บรรณาธิการคนงามหรี่ตาลงอย่างมาดหมาย คาดหวังว่าคู่ขาคู่ควงของเลโอจะช่วยให้เธอเป็นผู้ชนะโดยไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย