CHAPTER 17

1009 Words

TRICIA POV Patuloy siyang nagalit sa akin hanggang sa nag desisyon ako na yakapin na lamang siya. Alam ko naman na ito lamang ang magpapanatag sa kanya ngayon. "Basta babe, wag mo na sana itong uulitin sa susunod ha? Ayos lang naman sa akin kung mag susuot ka ng maiksing shorts at damit dito sa bahay kasi tayong dalawa lang naman ang nandito. Pero hindi talaga ako papayag na magsuot ka rin ng ganito sa labas. Ayaw ko lang talaga na nababastos ka eh. Siguro nga baka iniisip mo na pwede kang mag suot ng ganyan, uuwi ka ng maaga at magpapalit kasi iniisip mo na mamaya pa ako umuwi?" sabi niya habang yakap yakap niya ako. Napangisi na lamang ako. Basang basa niya ang isipan ko ngayon at hindi ko alam kung paano ako haharap sa kanya. "Kita mo na? Natahimik ka no? Kasio bakit? Alam mong ta

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD