" Hayaan mo na. May iba pa namang araw.", sabi ni Ken nang magawa kong ikwento sa kanya ang nangyari. Though, its an opportunity for me to talk to Enchou once and for all, naging duwag pa ako. " I am such a coward, Ken. Nakakainis.", naiiyak ko nanamang sabi. " Better luck next time , then", kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "Ano ba naman yang comforting words mo, nakakatulong Ken. Subrang gumagaan ang loob ko sa sinabi mo. " galit kong sabi. At agad na sumimangot sa kanya. Ngumisi lang siya at nagpatuloy na sa pagkain. I rolled my eyes to him and think again. What if tomorrow, I will visit again.the school?. Kaya ko ba?. Kaya ko bang humarap sa kanya at hindi na ako papalpak nanaman?. Minsan rin , para makamove on ang isan tao, kailangan din niya nang closure,iyong masasab

