ในเย็นวันนั้น คุณตาของธันวาเชิญมินตราและธันวามาทาน
ข้าวที่บ้านบรรยากาศในบ้านไม้เก่าแก่ที่เต็มไปด้วยความ
อบอุ่นและเรื่องราวความทรงจำจากอดีตทำให้มินตรารู้สึก
ถึงความสงบและปลอดภัยคุณตาของธันวานั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นทั้งสองเดินเข้ามา
"มาทานข้าวกันเถอะหนูมินตราวันนี้ตาให้
แม่บ้านทำของโปรดของธันวาไว้เยอะเลย"
มินตรายิ้มรับรู้สึกเกรงใจแต่ก็ปลาบปลื้มที่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นเธอหันไปมองธันวาที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาก็ดูผ่อนคลายมากกว่าที่เคยเป็น
“ขอบคุณมากนะคะคุณตา ที่อุตส่าจัดอาหารให้”
“อย่าคิดมากเลยหนู ที่นี่ก็เหมือนบ้านของหนูเหมือนกัน”
คุณตาตอบเสียงนุ่ม ก่อนจะเริ่มตักอาหารให้พวกเขา
“บ้านเรายินดีต้อนรับเสมอ”
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเป็นไปอย่างเรียบง่ายธันวากับมินตรา
มองหน้ากันเป็นระยะๆ มันเป็นช่วงเวลาที่ทั้งสองได้อยู่ใกล้ชิดกันโดยไม่ต้องพูดอะไรมากเพียงแค่สัมผัสถึงความอบอ
