หลังจากเคลียร์ค่าใช้จ่ายเรียบร้อย ทั้งสี่คนก็เดินออกมาจากร้านอาหาร บรรยากาศยังคงคึกคักเหมือนตอนที่เพิ่งเริ่มคุยกันไม่มีผิด
“งั้นตามนี้นะ! เจอกันเสาร์หน้า ห้ามเบี้ยวห้ามเลทเด็ดขาด!” โบว์วี่กำชับด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น
“แน่นอนอยู่แล้ว! ไว้เจอกันที่ทะเลนะโบว์” มินตราตอบรับพร้อมโบกมือลาภาคินตบบ่าธันวาเบาๆ อย่างเป็นกันเอง “ดีใจนะที่ได้เจอพวกแก เดี๋ยวเรื่องบาร์บีคิวฉันจะจัดเตรียมให้แบบจัดเต็ม แกไม่ต้องห่วงเลย”
“ขอบใจมากคิน ไว้เจอกัน” ธันวายิ้มรับ ก่อนที่ทั้งสองคู่จะแยกย้ายกันไปตามทางของตน
เมื่อเข้ามานั่งในรถ ความเงียบที่แสนสบายก็เข้าแทนที่ ธันวาค่อยๆ เคลื่อนรถออกจากลานจอด มินตรามองออกไปนอกหน้าต่างสักพักก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้เขา “วันนี้มีนดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคินกับโบว์ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าพวกเขาจะคบกันแล้ว”
ธันวาพยักหน้าเห็นด้วย “จริงครับ แต่เห็นแบบนั้นแล้วผมก็ดีใจแทนนะ พวกเขาดูเข้ากันได้ดีเล
