รักลับของท่านประธาน

เจ้านายผู้เย็นชา

ในเมืองเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่น มีสาวน้อยชื่อว่ามินตราที่มีนิสัยโก๊ะๆ และน่ารัก

ชีวิตประจำวันของเธอเต็มไปด้วยความซุกซนและความผิดพลาดเล็กน้อยที่ทำให้ทุกคนรอบข้างหลงรัก

แต่เมื่อพูดถึงเรื่องความรัก มินตรากลับขี้อายและไม่ค่อยมีประสบการณ์นัก

วันหนึ่ง มินได้พบกับธันวาพระเอกหนุ่มหล่อที่มีบุคลิกน่าสนใจในงานเลี้ยงของเพื่อน

มินตราที่อารมณ์ดีและไม่รู้ตัวได้ทำเรื่องผิดพลาดหลายครั้ง ทั้งสะดุดขาและทำเครื่องดื่มหกใส่ธันวา

แต่แทนที่ธันวาจะโกรธ กลับหัวเราะออกมาและพูดว่า

"คุณทำให้วันของผมสดใสขึ้นเยอะเลย"

จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่

มินตราและธันวาใช้เวลาร่วมกันในคืนนั้น พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แบ่งปันความฝันและความกลัว

จนถึงเช้าตรู่ที่พวกเขาต้องแยกจากกัน เพราะธันวาต้องกลับไปทำงานที่เมืองใหญ่

มินตรารู้สึกเศร้าใจแต่คิดว่ายังไงทั้งคู่ก็คงจะได้เจอกันอีก

แต่หลังจากนั้น ทุกอย่างก็เงียบหายไป ทั้งสองต่างยุ่งกับชีวิตของตัวเอง

จนเวลาผ่านไปสองปี มินตราตัดสินใจสมัครงานที่บริษัทหนึ่งในเมืองใหญ่ที่ธันวาทำงานอยู่

โดยไม่รู้เลยว่าธันวาก็คือผู้บริหารคนหนึ่งที่เธอจะต้องทำงานด้วย

เมื่อมินตราเข้ามาทำงานวันแรก บรรยากาศในบริษัทเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกังวล

แต่เมื่อเธอเห็นธันวาในชุดสูทที่ดูภูมิฐาน มินตราก็แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

ธันวาก็ดูตกใจเช่นกันเมื่อเห็นมินตราในบริษัท มินตราพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด

แต่ก็ไม่สามารถควบคุมอาการเขินอายได้

เช้าวันจันทร์ที่วุ่นวายและเต็มไปด้วยบรรยากาศของการแข่งขันในสำนักงานใหญ่ของบริษัทมารีอันตา อินคอร์ปอเรชั่น

เหล่าพนักงานต่างวิ่งกันพล่าน บางคนกำลังยกแฟ้มงาน บางคนกำลังคุยโทรศัพท์อย่างเร่งด่วน

แต่สำหรับ 'มินตรา' เลขาสาวหน้าใหม่ของซีอีโอที่ได้ชื่อว่าเป็นคนดุที่สุดในวงการธุรกิจ 'นายธันวา มารีอันตา'

ชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนไปอย่างที่เธอไม่เคยคาดคิด

มินตราเดินเร่งรีบพร้อมถือแก้วกาแฟสองแก้ว และกระดาษโน้ตอีกหลายใบ

ทันใดนั้นเองเธอสะดุดสายไฟที่พาดผ่านตรงทางเดิน

น้ำกาแฟหกรดไปทั่วพื้นและชุดสูทสีดำเงาของนายธันวาเจ้านายคนใหม่ของเธอ

เขาหยุดนิ่ง มองดูคราบกาแฟที่เปื้อนเสื้อของเขาอย่างเย็นชา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับมินตราที่ยืนตัวแข็งค้าง หน้าซีดเผือด

"คุณคือเลขาคนใหม่?"

เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นอย่างนิ่งเรียบ แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันบางอย่าง

"คะ...ค่ะ ขอโทษนะคะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ!"

มินตรารีบยกมือไหว้ขอโทษ มือไม้สั่นด้วยความตื่นเต้นและความกลัว

และคิดว่าเขาคงจะจำเธอไม่ได้แล้วล่ะ เพราะเวลาผ่านไปตั้งสองปีเธอคงไม่มีอะไรที่น่าจดจำนักหรอก หญิงสาวได้แต่คิดในใจ

นายธันวาถอนหายใจเบาๆ "ตามผมเข้าห้องประชุม เรามีงานที่ต้องทำ"

เขาเอ่ยเสียงเรียบและเดินนำไป โดยไม่สนใจคราบกาแฟบนเสื้อของตน

ธันวายิ้มที่มุมปากพลางคิดเมื่อสองปีก่อนที่ทั้งคู่เจอกันเธอก็สะดุดทำน้ำหกใส่เขา แบบนี้พร้อมกับยิ้มในความโก๊ะๆของมินตรา

ในห้องประชุม มินตราต้องเผชิญกับการจ้องมองแบบเย็นชาและไม่มีการยิ้มตอบจากธันวา

เขาเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมด้วยความสามารถและความเป็นมืออาชีพ

แต่ท่าทางของเขากลับดูห่างเหินและเหมือนกำแพงที่ยากจะเข้าถึงได้

“คุณมินตรานี่คือแผนงานสำหรับโปรเจกต์ใหม่ อ่านให้ละเอียด ผมต้องการให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ” เขาสั่งโดยไม่เสียเวลาพูดคุยเล่น

มินตราพยักหน้าอย่างเร็ว “ได้ค่ะ! ฉันจะรีบทำให้ดีที่สุดค่ะ!”

หลังจากเขาออกไปจากห้องประชุม ปลายฝนถอนหายใจเบาๆ และยิ้มกว้างให้กับตัวเอง

“โอ้ย! นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ทำกาแฟหกใส่เจ้านายวันแรกเลยเหรอ”

เธอหัวเราะกับตัวเองเบาๆ เมื่อสองปีที่แล้วเธอก็ทำน้ำหกใส่เขา แต่ในใจก็รู้ดีว่าเธอจะต้องพยายามมากกว่า

นี้ในการทำงานภายใต้เจ้านายที่ดูเหมือนจะเย็นชาและเข้มงวด แล้วดูเหมือนว่าเขาคงจำเธอไม่ได้แล้วจริงๆ

เวลาผ่านไปหลายสัปดาห์ มินตราพยายามทำงานอย่างหนัก แต่ความโก๊ะของเธอก็ทำให้เกิดเหตุการณ์ป่วนๆ

มากมาย ไม่ว่าจะเป็นลืมแฟ้มสำคัญ ลืมชื่อนักธุรกิจที่นัดหมาย หรือแม้กระทั่งกดผิดปุ่มในขณะพรีเซนต์งาน

แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ ทุกครั้งที่เธอทำผิด ธันวาไม่เคยต่อว่าแรงๆ

เขากลับคอยให้คำแนะนำด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ที่แม้จะดูเย็นชา แต่ก็มีบางอย่างในแววตาที่ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด

จนวันหนึ่ง ขณะที่มินตรากำลังลืมแฟ้มเอกสารอีกครั้ง เธอกลับได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ จากธันวาเป็นครั้งแรก

“เธอนี่มันจริงๆ เลยนะมินตรา"เขาพูดพร้อมกับยิ้มมุมปากเบาๆ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มินตราได้เห็นเจ้านายผู้เย็นชาคนนี้ยิ้ม

หัวใจของมินตราเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว

“นี่ฉันกำลังตกหลุมรักเจ้านายสุดเข้มคนนี้อีกแล้วเหรอนี่?” เธอคิดในใจอย่างสับสน

มินตราพยายามเก็บเอกสารกองโตที่เธอเผลอทำหล่นระหว่างทางเดินขณะรีบวิ่งเข้าห้องทำงานนายธันวา

เธอกำลังจะเข้าประชุมสำคัญแต่ก็ดันสะดุดขาตัวเองจนเกือบล้มหน้าคว่ำ

"คุณมินตรา!"

เสียงทุ้มต่ำของธันวาดังขึ้นจากข้างหลัง

มินตราหันกลับไปพร้อมกับแววตาตื่นตกใจเมื่อเห็นธันวายืนมองเธอด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก

แต่มีแววตาประหลาดที่เธอไม่สามารถเข้าใจได้ เธอก้มหัวรีบขอโทษเสียงเบา

“ขอโทษค่ะคุณธันวาฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ!”

“คุณนี่มีเรื่องให้สะดุดทุกวันจริงๆ”

ธันวาพูดพร้อมยื่นมือช่วยหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาให้ มินตราพยายามเก็บความโก๊ะของตัวเองไว้ แต่ดันหยิบแฟ้มผิดไปให้เขาอีกจนได้

"นี่มันเอกสารโครงการโรงงานขนมปัง ไม่ใช่โครงการที่เราจะพรีเซนต์กับนักลงทุนวันนี้"

เขาพูดพลางส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจแต่ไม่โมโหแต่อย่างใด

"เอ๊ะ จริงด้วย ขอโทษค่ะ!"

มินตราหน้าแดง รีบหยิบแฟ้มที่ถูกต้องให้เขา และวิ่งเข้าห้องประชุมแทบไม่ทัน